Το Ροδακιό

«Στους μπερντέδες του τουρκικού Καραγκιόζη, ο θρυλικός ετούτος πότης κρατάει στο ένα χέρι του χαντζάρι και στ’ άλλο ένα κανάτι με κρασί...

«Το αρχαίο δραματικό ποίημα του μύθου της προμήθειας της φωτιάς από τον Προμηθέα ξεκίνησα να το μεταφράζω τον Σεπτέμβριο του 2014 (τώρα που σημειώνω, σε μια γωνιά του μυαλού μου αναδύεται η σεφερική λέξη μεταγραφή για τις ενδογλωσσικές μεταφράσεις) και πρέπει να σταμάτησα να εργάζομαι σ’ αυτό στα τέλη της άνοιξης του 2018», αναφέρει ο μεταφραστής...

«Η Ανθή Λεούση εξακολουθεί να προσφέρει ενδιαφέροντα δείγματα λογοτεχνικής γραφής, όπως έχουμε ήδη εντοπίσει στις προηγούμενες ποιητικές συνθέσεις της […] με ισχυρό τεκμήριο τη δημιουργική όσο και ευρηματική αξιοποίηση της γλώσσας...

«Η ζωή, η ζωή μας, άμα θελήσουμε να τη διηγηθούμε, μπορεί να γραφτεί με πολλούς τρόπους, που δυο ακριανοί είναι είτε να καταγράψεις με λεπτομέρειες, όμως ψυχρά, τα γεγονότα και ν’ αφήσεις τον άλλον να διαισθανθεί την ψυχική περιπέτεια που κρύβεται μέσα στο παγωμένο κείμενο,

Σε είκοσι τέσσερα διηγήματα ο συγγραφέας ενθέτει προϐληματισμούς και μηνύματα στις εντυπώσεις ή τα χαρακτηριστικά στιγμιότυπα από τις επισκέψεις του σε νησιά του Αιγαίου, συνδυάζοντας το υλικό του με προσωπικές και ομαδικές μνήμες από τη φοιτητική, επαγγελματική και οικογενειακή ζωή...

Ήταν ζευγάρι σαράντα χρόνια...

«Η Αιωνιότητα...

Πολλές φορές κάθομαι και χαζεύω τα παλιά ξύλινα καΐκια των ψαράδων, έτσι που βρίσκονται δεμένα το ένα δίπλα στο άλλο στα λιμάνια των νησιών μας...

-

Ο Ονόχωνος ποταμός, που περνάει από τον Πύργο Κιερίου, τους θερινούς μήνες τρέχει αργά, είναι αργόσυρτος...

Σαν σε οπτασία είχα στυλώσει τα μάτια στο σκοτάδι ίσκιος είπα όταν πρόβαλε η Πηγή των Τραγουδιών μέσα σε ήλεκτρο....

...

...

...

Όχι, δεν ήταν o ονειροπόλος Άμλετ κλεισμένος στον ψηλό του πύργο πάνω στα βράχια της Eλσινόρης· o Γεράσιμος Μαρκίδης ήταν, που ταξίδευε στις αρχές του φθινοπώρου στο Αιγαίο, με τα μικρά και τα μεγάλα του ναυάγια, προσπαθώντας, αντιμέτωπος με τα δικά του φαντάσματα και στραπάτσα, να κρατήσει ζωντανό όσο φως του είχε απομείνει βάζοντας κάθε πρωί μέσα έξω τα πολυφορεμένα ρούχα του για να φαίνεται στους άλλους ευδιάθετος και άνετος, ατσαλάκωτος και αρυτίδωτος....