Φίλντισι

Η πρώτη ποιητική συλλογή της έμμυς μπαξοπούλου περιλαμβάνει τις ενότητες ποιημάτων της: λειψό πλευρό, στη χώρα του ποτέ, λαϊκή απογευματινή, η μουσική της επιθυμίας, η βαρύτητα και τ’ αηδόνι μαζί...

Κυκλοφόρησε η τρίτη ποιητική συλλογή της έμμυς μπαξοπούλου, αφιερωμένη: σ’ όλους που αόρατοι πασχίζουνε ανάμεσά μας...

Η Νόηση της βαθείας Καρδίας ως μύηση στο Όλον Μυστήριο… Με σαράντα έξι ποιήματα που υμνούν το Φως, έσωθεν και έξω, το ανθρώπινο Μεγαλείο, τις Αρχές και Αξίες με τις οποίες γαλουχηθήκαμε, επανέρχεται η ποιήτρια Νεκταρία Παπαθανασάκη...

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ Ως Λόγος Ψυχής Τείνω στην έλλειψη του Απόλυτου Να Μυήσω και να Μυηθώ τον Άνθρωπο Να εκτείνω το Φως σε Ωκεανούς Πολέμους και Αθέατους αιώνες...

Δεν υπάρχει άλλη στιγμή, στην ιστορία της ανθρωπότητας, για την οποία να χρησιμοποιούμε περισσότερους ευφημισμούς, όπως για τον θάνατο, μια μάταιη απόπειρα να «ελέγξουμε» αυτό που δεν ελέγχεται, να τον μεταμφιέσουμε, να τον κρύψουμε...

37 μικρά, ποιητικά, φιλοσοφικά κείμενα, 37 καθημερινές σκέψεις-ιστορίες δημοσιοποιεί η Γεωργιάνα Κεστρινού στο καινούργιο βιβλίο της...

27 νέοι θεατρικοί συγγραφείς με 51 Μονόπρακτα και Μονολόγους τους διεκδικούν την προσοχή μας...

Μεγάλη αναστάτωση επικρατεί στο σπίτι της μαμάς Mουσικής...

Τα βιβλία που αγάπησα που επανειλημμένα στη ζωή μου επέστρεφα σ’ αυτά, αποφάσισα να τα κάνω θεατρικά έργα...

Ένα βράδυ μου λέει η γιαγιά: «έλα να σου μάθω να πλέκεις»...

(περιλαμβάνεται ο N. 5056/ 2023) Παρατίθενται: Προτάσεις ανασυγκρότησης της Πολιτείας Μελέτη περίπτωσης ηλεκτρονικής διασύνδεσης Υπηρεσιών και συναφές Στρατηγικό Σχέδιο Δράσης Ισονομία, Διακυβέρνηση, Λαϊκή Κυριαρχία,

Κατά τη Μυθολογία, η Αριάδνη, κόρη τού Μίνωα και τής Πασιφάης, ερωτεύθηκε τον Θησέα, τον οποίο βοήθησε να εξοντώσει τον Μινώταυρο και να βγει από τον Λαβύρινθο...

πήρε την αλήθεια και τη σκόρπισε με μιας από τα παραθύρια κι εκείνη πάσχισε να βρει Ανατολή πάσχισε να βρει τη Δύση δεν τα κατάφερε καλά και ξανακλείστηκε στα σύννεφα Τα αλλόκοτα είναι μια περιπέτεια που ξεκίνησε μέσα στην κρίση όταν μια μικρή έμπνευση μου να σχεδιάσω κάποιες μορφές με τρίμμα φιστικιού, μια συνήθεια που από μικρός είχα κατά την διάρκεια αυτής της γευστικής μου απόλαυσης, άρχισε να μεγαλώνει και πλουτίζει καταλήγοντας σε περισσότερα από 60 φωτογραφικά έργα...

Στο, φανταστικό, ελληνικό νησί Κίος οι περισσότεροι άνθρωποι είναι γεμάτοι καλοσύνη, γιατί ξέρουν πως το καλό που κάνεις πάντα φέρνει καλό κι ας μη γυρνά απαραίτητα σε σένα, ένα καλό που θα κάνεις θα ομορφύνει τον τόπο σου, είναι σαν να ρίχνεις σπόρους λουλουδιών δεξιά κι αριστερά στο δρόμο που βαδίζεις και με την πρώτη βροχούλα που θα χαριστεί από ψηλά, θα φυτρώσουν άνθη παντού μα όχι όποια κι όποια, δεν θα ’ναι σαν τα λουλούδια που ευωδιάζουν και ομορφαίνουν τον κόσμο μας, μα θα είναι αγριολούλουδα, κι αυτά είναι πανάκριβα και σπάνια, γιατί δεν πουλιούνται ούτε αγοράζονται πουθενά, μια και πρέπει ή να τα θαυμάζεις βλέποντάς τα κι αναπνέοντας τα δώρα τους ή αν σκύψεις να τα κόψεις θα είναι μόνο για να τα δωρίσεις σε κάποιον που αγαπάς πολύ, άρα είναι τα πιο πολύτιμα άνθη του κόσμου ετούτου, μια και η αγάπη ανάμεσα σε δυο καρδιές είναι ο πλούτος της ζωής μας...

Ξεπλένοντας τη ζωή από τις στάχτες του χτες …Γέμισαν λεμονανθούς τα κλαδιά το άρωμα ερεθίζει τις αισθήσεις όπως τότε, τρομακτικά ήρεμη εγωιστικά μόνη αναγνωρίζοντας τη φυσική ευθύνη στη συνάντηση με την αλήθεια απελευθερωμένη από ψευδαισθήσεις και από την ύλη, τώρα πια...