Ο Άλμπι ονειρευόταν δράκους… Μερικοί έλαμπαν σαν πετράδια και ήταν άγριοι, άλλοι είχαν απαλές φολίδες και φωνές ψιθυριστές – αλλά, ό,τι λογής κι αν ήταν, έμεναν μαζί του όλη τη νύχτα κι όλη την επόμενη μέρα...
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΑΠΙΘΑΝΟΙ ΦΙΛΟΙ
ΕΝΑΣ ΦΟΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΠΤΩΜΑ
ΚΑΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΤΟΥΣ ΧΤΥΠΑ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ
Είναι μια συνηθισμένη Πέμπτη και φαίνεται πως επιτέλους επικρατεί ηρεμία για τα μέλη της γνωστής και αγαπημένης Λέσχης...
Τελικά μετά από τόσες χαρές και τόσες λύπες, τόσα όμορφα και τόσα άσχημα, τόσα σκαμπανεβάσματα στον τρόπο που βλέπουμε τον κόσμο και τις προτεραιότητες που θέτουμε, τι αφήνουμε πίσω μας; Ποια μικρή αλλαγή μπορεί να φέρει το πέρασμά μας από τον μικροσκοπικό μας πλανήτη, που στεγάζει αδιαμαρτύρητα τις ταραχώδεις ζωές μας;
Η Μαρίνα αφηγείται την ιστορία της ένα απομεσήμερο, που μια πρόωρη βροχή έφερε σκοτάδι στην πόλη...