Ελληνική γραμματεία

Ο Νικάσος είναι ένα μικρό φαντασματάκι που ζει μόνος σε ένα παλιό αεροδρόμιο...

Τι θα έκανες αν ένα απλό σχολικό σακίδιο μπορούσε να σε μεταφέρει σε έναν άλλον κόσμο; Ένας ψίθυρος, ένα φως κι ένα απρόσμενο ταξίδι οδηγούν τον Παναγιώτη σε μια χώρα πέρα από κάθε φαντασία...

Η Κιάρα είναι ένα κορίτσι οχτώ χρονών, διαφορετικό από όλα τα άλλα...

Πιστεύω ειλικρινά ότι η μεγαλύτερη μάχη που έχουμε να δώσουμε σε αυτή τη ζωή είναι η μάχη με τον ίδιο μας τον εαυτό...

Ο παππούς Αντώνης και ο εγγονός του, ο μικρός Αντώνης, μοιράζονται μια ιδιαίτερη σχέση που φωτίζεται από μνήμες, όνειρα και τον βαθύ καημό της πατρίδας...

«Ένας θρύλος… Ένα ασημένιο κλειδί… ένας μαγικός χάρτης… Και όλα αλλάζουν… Πύλες ανοίγουν, πόλεις ξεπηδούν μέσα από το χαρτί...

Όταν το φως του δωματίου έχει σβήσει, ο Σπάϊκ, το φτερωτό άλογο, πετιέται από την αφίσα που κρέμεται στον τοίχο της μικρής Σκάρλετ, κτυπάει τα φτερά του και γεμίζει το δωμάτιο με αχνό φως σαν χρυσή ομίχλη...

Αυτό που δραπέτευσε από την ερευνητική βάση Νόβα Πρόξιμα στην Ανταρκτική δεν ήταν ένας απλός ιός...

«Δύο μικρά γατάκια κάθονται ήσυχα στην αυλή του σπιτιού του αφεντικού τους, κάτω από το φως του απογεύματος...

Ένα ταξί μεταφέρει ανθρώπους και ό,τι αυτοί κουβαλάνε, στα χέρια και την ψυχή τους, έγνοιες, βάσανα, λύπες, χαρές, τάπερ για τα εγγόνια, τα σιδερωμένα ρούχα του παιδιού, ελπίδες...

Στην παρούσα έκδοση συγκεντρώνεται για πρώτη φορά ολόκληρο το έργο (δοκιμιακό, ποιητικό, κριτικό, μεταφραστικό, εμπλουτισμένο και με αρχειακό υλικό) του πρόωρα χαμένου Δημήτρη Μορτόγια (1934-1975), με στόχο την ανασυγκρότηση της αδίκως λησμονημένης συγγραφικής μορφής του...

Για να υποφέρει κανείς, χρειάζεται να του έχει απομείνει λίγη δύναμη...

Ποια παιδικά βιβλία αξίζει να διαβάζουμε στα παιδιά μας; Πώς επιλέγουμε, πώς διαβάζουμε και –το κυριότερο– πώς ζούμε μαζί τους την εμπειρία της ανάγνωσης; Το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε γονείς, εκπαιδευτικούς, βιβλιοθηκονόμους και σε κάθε ενήλικα που επιθυμεί να στηρίξει την αναγνωστική πορεία των παιδιών με αγάπη, φαντασία και επίγνωση...

Τι κοινό μπορεί να έχουν μεταξύ τους: ένας οφειλέτης από το Μπάμπεργκ στα 1590, ένας εθνικιστής του ισπανικού εμφυλίου, ένας Διοικητής στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένας Υπουργός Υγείας της Ελλάδας στα πρώτα χρόνια του αιώνα μας, οι Κυβερνήτες των Ηπείρων στα 2100, ένας ληστής στην πόλη Γκέρλιτς τον 17ο αιώνα, μια οικογένεια Γάλλων βιομηχάνων στη δεκαετία του ’50, ένας ευνούχος με τον προστατευόμενό του στο Βυζάντιο του 11ου αιώνα, οι διώκτες Ιρλανδών αγωνιστών στα 1870 και ένας εισαγωγέας «εδώδιμων αποικιακών» στη Θεσσαλονίκη του 1936; Όλοι αυτοί υπερεκτίμησαν τον εαυτό τους, συμπεριφέρθηκαν αλαζονικά, αδίκησαν ανθρώπους, υπερέβησαν τα φυσικά και ηθικά όρια, εξόργισαν και διέπραξαν «ύβριν»...

-