Τα κείμενα της παρούσας έκδοσης επιχειρούν να διερευνήσουν και να ερμηνεύσουν διαλεκτικά τη λογοτεχνική παραγωγή της ιστορικά κρίσιμης δεκαετίας που ακολουθεί το Μεσοπόλεμο και σημαδεύτηκε από τον Ιταλοελληνικό Πόλεμο, την Κατοχή, την ΕΑΜική Αντίσταση, τα Δεκεμβριανά, τον Εμφύλιο, καθορίζοντας την ιστορική και πολιτική πορεία του τόπου μας...
Οι ήρεμες νύχτες του καλοκαιριού, οι κρύες νύχτες του χειμώνα, η επαφή με τη φύση ακόμα και μέσα στο αστικό περιβάλλον, η βουή του δρόμου, οι αμήχανες σιωπές, οι τόποι-καταφύγια και οι αφιλόξενες γωνιές, ο πόνος της απώλειας, η λαχτάρα της επανασύνδεσης, η συνειδητοποίηση της κοινωνικής συνθήκης, οι καταγραφές εικόνων μέσα από μοναχικές περιπλανήσεις, οι εσωτερικές «κόντρες» με τα «θέλω» και τα «πρέπει», η χαρά της στιγμής, η μελαγχολία για το ανεκπλήρωτο, η γλύκα της προσμονής για το ερχόμενο, η αγανάκτηση για το άδικο, η μοναξιά της συμβίωσης, τα δώρα του «μαζί», μια ωραία ταινία, ένα βιβλίο συντροφιά, ένας χορταριασμένος κήπος ή ένα φροντισμένο παρτέρι, μια βόλτα με αυτοκίνητο ή ένα ταξίδι με πλοίο: εναύσματα για μια στιχομυθία με το μέσα μας, για έναν διάλογο γραμμένο με τρυφεράδα αλλά και σκληρότητα, με ευγενείς προθέσεις αλλά και θυμό, με πείσμα αλλά και με παραίτηση –ευτυχώς προσωρινή...
Πώς ανέχεστε τόσα χρόνια ο ένας τον άλλο; Πώς καταδέχεσαι να ζεις μέσα σε αυτό το σώμα; Τι μισείς περισσότερο και τι λιγότερο στον εαυτό σου; Πότε χρειάστηκε να δοκιμαστεί ακραία η υπομονή σου; Πόσο να αντέξει κανείς μόνος;
Άνθρωποι-νησιά σπαρμένοι στις θάλασσες του κόσμου μέσα σε παράλληλες ιστορίες που τους υποχρεώνουν να κρύβουν μυστικά, να εμπλέκονται σε εγκλήματα και να πληρώνουν το τίμημα για τα λάθη και τα πάθη τους...
Ονειρεύομαι
πως θα έχω το εξαίσιο προνόμιο
να πεθάνω όρθιος, γυμνός και καθαρμένος,
σκαλίζοντας χώματα,
σμιλεύοντας λέξεις,
πλάθοντας όνειρα,
σπέρνοντας τους σπόρους της αλήθειας,
της ομορφιάς,
του δίκιου
και της ανθρωποσύνης...
Πέρα από ηρωίδα σε ένα από τα κορυφαία έργα του Σοφοκλή, η Ηλέκτρα είναι μύθος και σύμβολο· η κόρη που σηκώνει ανάστημα απέναντι στο άδικο και την τυραννία, αποφασισμένη να γίνει η φόνισσα μιας μάνας-φόνισσας, που της στέρησε έναν πατέρα λατρεμένο, έναν μύχιο έρωτα, όπως υποστήριξε ο Carl Jung δίνοντας το όνομά της σε μια θεωρία (σύμπλεγμα της Ηλέκτρας) συμπληρωματική του Οιδιπόδειου συμπλέγματος, ακρογωνιαίου λίθου της Ψυχανάλυσης...