Ελληνική γραμματεία

Μια ιστορία θα σας πω...

Τ’ άρωμα από τα σκίνα αγκαλιά με την αχτίνα τις ζωγραφιές της γλώσσας στην ανάμνηση έχει αφήσει αφού ποτέ, ποτέ πια απ’ τον ίδιο δρόμο δεν θα ξαναγυρίσει...

Αν αποτύχει το ποίημ...

Ο λόγος που ξεκίνησα να γράφω μικρά ποιηματάκια –που στην αρχή μού φαίνονταν κάπως χαζά, αλλά αποδείχθηκε ότι έχουν κάποια αξία– ήταν επειδή ένιωθα μια καταπίεση από το σχολείο, με τις διάφορες απαιτήσεις, που μου προκαλούσαν άγχος...

Υφαίνοντας το πέπλο της ιστορικής μνήμης, το μάτι του ανθρώπου στέκεται στα ίδια σημεία, η ψυχή μαγνητίζεται από τις λέξεις ενός αιώνιου παραμυθιού, οι κοινωνίες εναποθέτουν τις ελπίδες τους στη δύναμη συγκεκριμένων τόπων και πολλών θεών...

Έμαθα να είμαι γδαρμένα χαρτάκια με υπαγορευμένους τίτλους γραμμένους από στάχτη καμένων χρόνων...

-

-

Ένα δώρο είναι η ζωή, που με ευγνωμοσύνη κρατάμε στα χέρια μας και το απολαμβάνουμε όσο και όπως μπορούμε...

Από την αρχή της γνωριμίας με τον Λούκα, η Κάτια φαινόταν αγιάτρευτα ερωτευμένη μαζί του...

-

Αν και διάβηκαν αιώνες και χιλιετίες από τότε που έλαβε χώρα η πρώτη μορφή βίας μέσα στην οικογένεια∙ τίποτα δεν έχει αλλάξει… Αν και ο άνθρωπος «εξελίχθηκε» κι έφτασε σε υπερκόσμιους πλανήτες και μπορεί πλέον να μελετάει με άνεση το Σύμπαν… παράλληλα έχει και την «αχίλλειο φτέρνα» του, η οποία τον ευτελίζει, τον καταστρέφει και τον γυρνάει στα παλαιά βήματα του προγόνου, εκείνου του άξεστου κατοίκου των σπηλαίων… εκείνου που πρώτος σήκωσε το χέρι του πάνω στο πιο αδύναμο μέλος της οικογένειάς του για να επιβληθεί και να κυριαρχήσει...

Και ποιες είναι οι Ατελείωτες μορφές και ποιο το Μεγαλείο που αναφέρει ο τίτλος; Τι εννοεί ο ποιητής; Ατελείωτες εννοεί ημιτελείς μορφές ή αμέτρητες...

ΠΗΝΕΛΟΠΗ Νήματα από μετάξι και φτερά λευκής πεταλούδας ριγμένα στον αργαλειό των ωρών αρνούνται να υφάνουν τη λήθη...

«Ξύπνησε χάραμα απ’ έναν παφλασμό / απομεινάρι ενός ξέπνοου βρυχηθμού από ’να κύμα που ζητούσε εξιλασμό / για των συντρόφων τον χαμό…»...