Ελληνική γραμματεία

Γοητευτικός, φιλόδοξος γιατρός ο Αλέξανδρος, γόνος μεγαλοαστικής οικογένειας, αναλαμβάνει διευθυντική θέση σε νοσοκομείο ενός μικρού νησιού του Αιγαίου...

Μια χριστουγεννιάτικη ευχή και μια φιλία δυνατή, ένας πιγκουίνος σε μυστική… αποστολή! Ελάτε μαζί να μάθουμε το πιο υπέροχο μυστικό και πόσο άραγε σημαντικό είναι για ένα παιδί αυτό! Ένα παραμύθι για τη δύναμη της φιλίας, της αγάπης αλλά και τη μαγεία των Χριστουγέννων...

Ένα έγκλημα αναστατώνει την Άνω τούμπα Θεσσαλονίκης...

Οι στίχοι που εμπεριέχονται στο Ημερολόγιο της Γάζας δεν είναι τίποτε άλλο πάρεξ αυτό που απαντούσε ο Νίκος Καρούζος στη «διερώτησή του για να μην κάθεται άεργος»: ενθύμια φρίκης...

Η συλλογή του Κώστα Λαζαράκη «Μια Κυριακή δε φτάνει» αναμετράται με την καθημερινότητα...

Πόση ανακούφιση νιώθουμε όταν βλέπουμε αυτά τα οχήματα που αδειάζουν τους κάδους των απορριμμάτων στους δρόμους; Όταν μαζεύουν μ’ εκείνον τον χαρακτηριστικό θόρυβο της πρέσας τους τα σκουπίδια όλων μας; Παίρνοντας μαζί τους ό,τι βρώμικο πετάξαμε, ό,τι δεν χρειαζόμαστε πια; Κάπως έτσι και τούτο το βιβλίο, μάζεψε χρόνια τώρα, μπορεί και πάνω από δεκατέσσερα, τις σκέψεις και τα συναισθήματα που βάρυναν τον κάδο της ψυχής μου και τα πήρε μαζί του...

Μια ποιητική συλλογή...

Ένα παιδικό βιβλίο για να μαθαίνουν οι μικροί και να θυμούνται οι μεγάλοι! Αν αυτό το βιβλίο ήταν φαγητό θα ήταν club sandwich...

Η Ιστορία και η ιστορία...

Πρόκειται για μια συλλογή όπου κυριαρχεί η προσωπικότητα της δημιουργού κι αφήνει τη δική της παρακαταθήκη και άποψη για όσα απασχολούν τον άνθρωπο και την κοινωνία γενικότερα...

Σε έναν κόσμο όπου η σιωπή της ψυχής αντηχεί πιο δυνατά από κάθε κραυγή, ένας άνθρωπος ξεκινά ένα ταξίδι βαθιά μέσα στον εαυτό του...

Στις λέξεις, Ισιντόρ...

Επέλεξα αυτές τις τρεις τραγωδίες του µαγικού Ευριπίδη, ενώ ονειρεύοµαι και τις άλλες, γιατί έχουν ένα κοινό «µοτίβο», ένα σηµαντικότατο για τη σύνθεση του µύθου «εύρηµα»: Το συντετριµµένο νεανικό σώµα...

Ο Κώστας Κόϊκας, με το δεύτερο τεύχος των Ολιγόλεκτων του, (ξανα)στέκεται με σεβασμό μπροστά στους κανόνες της γλωσσικής λιτότητας και (ξανα)ανακαλύπτει μέσα στους αυτοπεριορισμούς και τα εκδοτικά όρια περισσότερη ελευθερία για να προσεγγίσει και να φωτίσει τα προσφιλή του θέματα: την αισθητική, την ηθική, την τέχνη, τη μουσική, την πολιτική, τον ανθρωπισμό, το δίκαιο και τη δικαιοσύνη, την αειφορία πριν και πάνω απ’ όλα τ’ άλλα… Τα Ολιγόλεκτα είναι ένα βοήθημα στην ανθρώπινη πράξη, την ευεργετική και την αλληλέγγυα απέναντι στον άλλον, εντός της κοινότητας...

Το χάικου, όπως αναλύθηκε σε παλαιότερα εισαγωγικά, επεξηγηματικά μου κείμενα, δεν παρουσιάζει ή περιγράφει μία αντίθεση, αλλά τουναντίον, δημιουργεί μια ακρότατη αντίθεση ανάμεσα σε παράλληλα, παρόμοια ή ανόμοια πράγματα...