Ελληνική γραμματεία

Οι κάτοικοι ενός μικρού στενού μιας επαρχιακής πόλης είναι οι ήρωες αυτής εδώ της μυστηριώδους ιστορίας...

Περιμένοντας να ολοκληρωθεί ο θάνατος του, ένας αυτόχειρας περιφέρεται σε μια μεταφυσική Έρημο...

Από τα σοκάκια ενός ορεινού χωριού της Κύπρου τη δεκαετία του ’70 ως τις μεγάλες λεωφόρους μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής μητρόπολης, η Ελένη αφηγείται θραύσματα της ζωής της, εικόνες, ήχους και παραδόσεις μιας εποχής που πέρασε...

Αν ήξερα την ανηφόρα μου κι αν γνώριζα πως στην καρδιά σου δεν υπάρχω, τόσο χειμώνα δεν θα ξόδευα, για να σε πείσω πως ο κοκκινολαίμης τις νύχτες δεν κοιμάται...

Αναλαμπή πελώρια από μακριά που έρχεται, σημάδι πως κοντεύει ένα τέλος, που για τέλος νομίζουμε, σημάδι πως κοντεύει μια αρχή, που για αρχή δεν θα μοιάζει, το πρώτο ψέμα της ζωής μας εμείς σε εμάς το είπαμε...

Είμαι ένα ποτήρι γι’ απόψε...

Yπάρχει μια λέξη που χάθηκε μέσα σε κάθε λέξη...

Ζαλάδα Ενώ έρπεις προς τον εξωτερικό κόσμο, στίλβει η ίδια πάντα εικόνα του εαυτού Η ηλικία γυρίζει στο νερό Στην ίδια πάντα καρέκλα ο γέρος προεκτείνει τον δείκτη του να εισχωρήσει στη μνήμη Λίγο κενό αντιγράφει τα πάντα Ο χρόνος μονίμως χαλάει, πισωγυρίζει, ίσως να ’ναι αναπηρία ίσως μια γνώση ίσως μέρος για να σταθείς και να φτιάξεις...

Ποτέ δε θα μαντέψετε τι σκαρφίστηκαν ο Τετραπέρατος και η παρέα του για να εξοντώσουν τον δάσκαλό τους...

Ποτέ δε θα μαντέψετε τι σκαρφίστηκαν ο Τετραπέρατος και η παρέα του για να εξοντώσουν τον δάσκαλό τους...

«Δεν ήμασταν παιδιά εγκαταλειμμένα ή κακοποιημένα, γόνοι διαλυμένης οικογένειας, ούτε τίποτα πλουσιόπαιδα, που από την ευμάρεια οδηγούνται στην πλήξη και στους πειραματισμούς με τα διάφορα...

Ένας έρωτας βαθύς, μια αγάπη δυνατή, ουσιαστική κι ένας δολοφόνος που κινεί τα νήματα στο σκοτάδι...

Ένας όρκος αγάπης που κερδίζει την αιωνιότητα...

1...

1...