Ελληνική γραμματεία

Ο Μίμης Παπαθανασίου καταδύεται σε βάθη που το οξυγόνο, ο γαλάζιος ουρανός, τα κόκκινα γεράνια είναι μια θολή ανάμνηση...

Γερμανική κατοχή...

Το χρυσάφι, ο αρρωστημένος έρωτας για την γυναίκα του μεγάλου του αδερφού ή φτιασιά του ήταν η αιτία να χυθεί αδερφικό αίμα, να μπει ένας αθώος νέος στη φυλακή, να κλείσουν τα δυο αρχοντόσπιτα του χωριού και να μην ανθίσει ένας μεγάλος, κρυφός, παιδικός έρωτας; Τούτο το ματωμένο μυστικό το βαστούσε, από φόβο, γερά μέσα στα χρόνια μια γυναίκα...

Το κοριτσάκι σταμάτησε να κάνει ποδήλατο...

Πόσο συχνά πηγαίνεις στην παιδική χαρά; Τρέχεις κι εσύ σαν αστραπή για να προλάβεις να λικνιστείς στην αγαπημένη σου κούνια; Παιδεύεσαι με τα χώματα και φτιάχνεις κάστρα στο λεπτό; Εάν απάντησες “ναι”, τότε αυτό είναι το κατάλληλο βιβλίο για εσένα...

Γεια σας, Το παραμύθι αυτό το εμπνεύστηκα και το έγραψα όταν επισκέφτηκα την Κοπεγχάγη ένα καλοκαίρι...

Μπορεί ο Έρωτας να αργεί, αλλά όταν ρίξει το βέλος του, δεν λογαριάζει συνθήκες...

Αν ποτέ βρεθείς Στο λαβωμένο τούνελ Και κοιτάξεις μακριά Τη γαλαζοπράσινη κοιλάδα Με τα πανύψηλα κυπαρίσσια Και τις λευκοντυμένες αμυγδαλιές Θυμήσου την Άννα Τα ολόχρυσα νιάτα της Την καθαρή φορεσιά της Τα ανοιχτά της μάτια Που αντίκρυσαν τον κόσμο Για τόσο λίγο Που ονειρεύτηκε τη θάλασσα Τον ήλιο με τα καλοκαίρια του Τον αναπάντεχο έρωτα (...

-

Κυριακή μεσημέρι...

Η ιστορία αυτή είναι μια απόπειρα προβολής της διαφορετικότητας μέσα από ένα θέμα που αφορά κάθε παιδί...

Καθημερινά κάθε άνθρωπος προσπερνάει ανθρώπους...

Λίγο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Ζακύνθου, ένας νεαρός αγρότης, ο Παναγιώτης, ερωτεύεται την Μαρμαρού, μια γυναίκα βρικόλακα που έχει στοιχειώσει το σπίτι του...

Τότε εκεί, στην πύκν...

Εφοδιασμένος με μια στέρεα θεολογική όσο και φιλολογική σκευή, ο Παναγιώτης Θωμά κατορθώνει στο δοκίμιο αυτό, με τρόπο πυκνό και ακαριαίο, να παρουσιάσει τις ποικίλες συνιστώσες που διέπουν το αριστούργημα του Κάφκα και να οδηγήσει σιγά σιγά τη συζήτηση σε έναν γόνιμο προβληματισμό γύρω από φλέγοντα διαχρονικά ζητήματα, όπως η διαφορετικότητα και η απομόνωση που συχνά συνεπάγεται σ’ έναν κόσμο αυστηρώς «κανονικό», αλλά και η φθορά, η αρρώστια, το γήρας και ασφαλώς ο θάνατος...