Ελληνική γραμματεία

«...

Χαϊδεύοντας την ψυχή µέσα από τοπία απώλειας αλλά και χαράς και ελπίδας, του νησιού της ουτοπίας-Ικαρία αλλά και του άστεως, οι δύο αφηγήτριες, η Ηλιανή και η ∆άφνη, πασχίζουν να σηκώσουν τη ζωή λίγο πιο ψηλά, ξεδιψώντας από την πηγή του χτες και του σήµερα και διοχετεύοντας δροσιά στο διψασµένο χώµα του αύριο...

ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΗΣ, η Καλλιόπη βρίσκεται νεκρή, φορώντας το νυφικό της...

ΣΤΟ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ Στης λιµνοθάλασσας το ακρογιάλι µου θα βγω, που χρόνια εγώ έφτιαξα µε το καυτό µου δάκρυ...

Η ιστορία μάς ταξιδεύει στη στεριά και στη θάλασσα ενός ελληνικού νησιού του Αιγαίου, ανάμεσα στην Ευρώπη και στην Ασία! Ήρωές της είναι μια φιλόμουση γοργόνα και ένας καλόκαρδος κιθαρωδός! Ονειρεύονται να σμίξουν τις ζωές τους! Τα εμπόδια πολλά! Θα ξεπεραστούν; Θα τα καταφέρουν τελικά να ζήσουν μαζί; Ύστερα από ένα ναυάγιο με παιδιά μετανάστες, που γίνεται στα ανοικτά των ακτών της Λέσβου, οι ήρωές μας θα βρουν νέο νόημα στη ζωή τους αφού θα αφιερωθούν στην αποστολή να σώζουν, όχι μόνο πνιγμό αλλά και από την εκμετάλευση, όσα παιδιά κινδυνεύουν στα κύματα του Αιγαίου...

Ένας μικρούλης ποντικός έχει ένα τρελό όνειρο...

Ένα αγόρι που κατάφερε να μας πείσει ότι «Ένας κούκος φέρνει την Άνοιξη», συναντάει τον πρώτο μήνα της, τον Μάρτη...

Ένα μοναδικό παιδικό βιβλίο για την αξία της διαφορετικότητας! Οι νύχτες µε φεγγάρι γεννάνε στους ανθρώπους πολλές σκέψεις, ιδέες και συναισθήµατα...

Από το πρωί, η Σοφία παρατηρεί ότι έχουν σχηματιστεί «σύννεφα» πάνω από το κεφάλι της μαμάς...

Το μικρό νησί είναι εκείνο το κομμάτι της ψυχής που κρατάει όλα όσα θυμόμαστε από δικούς μας μοναδικούς αγαπημένους...

ΤΣΙΓΓΑΝΑ Ο ήλιος τινάζει απότομα το χέρι, σαν βεντάλια ανοίγει πάνω απ’ τα φρύδια των βουνών...

H κατασκευή και εξέλιξη εργαλείων θανάτου και καταστροφής, όπως είναι τα πυρηνικά όπλα, είναι εντυπωσιακή όσο και τρομακτική...

Το βράδυ μιας Πρωτοχρονιάς ο Πάνος θα γνωρίσει έναν άγνωστο...

«Αισθανόμενος ότι δεν πρέπει να αφήνω ένα κομμάτι της πένας μου, να μουλιάζει στην υγρασία της παραμέλησης, άνοιξα για άλλη μια φορά το συρτάρι και, αυτή τη φορά, τα απελευθέρωσα...

ΓΑΛΗΝΗ Έγινε η θάλασσα το σχολείο μου βρήκα τη γαλήνη όχι στον Πόρο αλλά σε σένα οι άνθρωποι ανάσα πριν τους το ζητήσεις σε αγαπούν...