Ελληνική γραμματεία

Βασίλης Γεωργιάδης, ιστορικός, κριτικός λογοτεχνίας: Ο Βασίλης Παππάς οραματίζεται και συνομιλεί με τον προαιώνιο Όμηρο, αλλά και με τον διαχρονικό Έλληνα Άνθρωπο...

Μια ιστορία έρωτα, σκοταδιού και αρχαίων μυστηρίων...

T H E T R E E O F L ...

-

OPUS SECTILE nasce come una raccolta di brevi racconti autobiografici, poesie e disegni automatici durante la permanenza a Roma...

ΕΧΕΙΣ ΣΚΕΦΤΕΙ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΟΤΑΝ ΑΝ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΗΤΑΝ… ΑΝΑΠΟΔΑ; ΑΝ… ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΘΟΜΑΣΤΑΝ ΣΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΜΙΑΣ ΜΥΓΑΣ; ΑΝ… ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΜΑΣ ΒΟΥΡΤΣΙΖΑΝ; ΑΝ… ΤΑ ΖΩΑ ΜΑΣ ΗΘΕΛΑΝ ΩΣ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ; ΑΝ… ΤΑ ΜΑΞΙΛΑΡΙΑ ΚΟΙΜΟΝΤΟΥΣΑΝ ΠΑΝΩ ΜΑΣ; ΑΝ… ΤΑ ΠΑΓΩΤΑ ΜΑΣ ΕΓΛΕΙΦΑΝ; ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΑΝΑΠΟΔΑ… ΜΑ ΕΜΕΙΣ; ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΕΜΑΤΟ ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ… ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ, ΠΑΙΖΕΤΑΙ, ΖΩΝΤΑΝΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ...

Πώς μπορούν τα παιδιά να γνωρίσουν τον Μίκη Θεοδωράκη, έναν από τους κορυφαίους Έλληνες συνθέτες; Να μάθουν για τη ζωή του, τα σπουδαία τραγούδια του, τους αγώνες του για ένα καλύτερο αύριο; Την αποστολή αυτή αναλαμβάνουν η Μυρτώ και ο Οδυσσέας, ρεπόρτερ της σχολικής εφημερίδας «Πρώτο θρανίο»! Με τον δάσκαλό τους, επισκέπτονται τον Μίκη στο σπίτι του και μιλάνε μαζί του για όλα: τα παιδικά του χρόνια, την οικογένειά του, τις σπουδές και τα ταξίδια του, τα τραγούδια που συνέθεσε με τους στίχους μεγάλων ποιητών, την Ελευθερία και τη Δημοκρατία...

Είσαι Ελληνίδα ή Αμερικάνα; Η Δήμητρα δεν ξέρει τι να απαντήσει… Στο σχολείο του Σικάγο τη φωνάζουν «η Ελληνίδα»...

Ένα ξεθωριασμένο κουτί...

-

Με θαμπωμένα μάτια ο...

Οι πόθοι μας δαιδαλικοί έλιωναν τα φτερά τους Η καταιγίδα που ᾽ρχεται κι αυτή δικιά μας είναι...

ο μονόλογος της καρδ...

Στη χαραυγή του 20ού αιώνα, όταν οι αυτοκρατορίες καταρρέουν και οι χάρτες ξαναχαράσσονται μέσα στη δίνη των πολέμων, η οικογένεια Αϊβάζη ξεριζώνεται από τα Αλάτσατα της Ερυθραίας, την πατρογονική της γη, και παραδίνεται στο ρεύμα της Ιστορίας που δεν γνωρίζει οίκτο...

Μια ποιητική συλλογή αφιερωμένη στον Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη Ποῦθε ἀρχίζει ἡ ἀρχὴ καὶ ποῦ ἀκριβῶς τελειώνει; Σσσς! Εὐθυτενεῖς ἵνα εἰσέλθουμε στὴν πρώτη ὀσμὴ τοῦ Ἔρωντα Τὰ ὄρη ὁλόρθα τὴν αὐγὴ τὸ φωτεινὸ σημεῖο τοῦ κέντρου καταπίνοντας πιστὰ τὴν ἀραδιάζουν στὸν ὁρίζοντα Ὀρίγανος ὁ Ἔρωντας κάθε νυχτιὰ ἀναρριχᾶται ἀνάποδα ὥσπου νὰ πιάσει τὰ ρουθούνια μας στὸν ὕπνο Τότε, σιωπή, ἠρέμα...