Ίσως δεν ονειρεύτηκες το κιόσκι των χαρίτων
με τα πλοκάμια του κισσού ζωσμένο ολογυράθε
κισσό κι αγράμπελη άφθονα να κρέμαντ’ απ’ τα πλάγια
και κάποια φίδια ακίνδυνα πλεγμένα αλυσίδες
σ’ ολόγυμνα τα σώματα ανάλαφρων παρθένων
που ησυχάζουν ενωρίς που τριγυρνούν τη νύχτα
πανέμορφα, γλυκύτατα, με συνοδεία τις μούσες
που πέφτουνε στη θάλασσα σα χαρωπές νυφίτσες...
Σε μια αφέγγαρη νύχτα (φανταστείτε) σε μια σκοτεινή σπηλιά, στο «άντρον τού Πανός» απέναντι από την Ακρόπολη (στου Φιλοπάππου) μεθυσμένοι από λιβάνια, «ξίδια» και άλλα αφροδισιακά ο Ξούθος και η Κρέουσα μυούνται στον έρωτα και περνάνε από την εφηβεία στην ενηλικίωση...
Ο παρών τόμος φιλοδοξεί να αναδείξει τις πολυσχιδείς ερμηνευτικές δυνατότητες που αναδύονται από τη μελέτη των Βακχών του Ευριπίδη, προτείνοντας διακριτές θεωρητικές οδούς προσέγγισης αυτής της τραγωδίας, η οποία έχει προκαλέσει διαχρονικά ιδιαίτερα έντονες συζητήσεις και αμφιλογίες...
Στο βιβλίο παρουσιάζονται θεμελιακά και ουσιώδη στοιχεία της αρχαιοελληνικής τραγικής θέασης του κόσμου και του ανθρώπινου βίου: η σχέση του ανθρώπου και της ζωής του με δυνάμεις που βρίσκονται πέρα από τα όρια ελέγχου του,
Η άλλη όψη της θρησκείας και η σύγκριση Ιωάννη-Ευριπίδη, σ’ ένα βιβλίο που θα συζητηθεί!
Κατά το απώτατο παρελθόν, ένας θεός, υιός θεού και θνητής µητέρας, παίρνει σάρκα και οστά για να ζήσει µεταξύ των θνητών...
Αυτό που κατανοεί, σχεδόν εύκολα ο κοινός θεατής, είναι πως η σύγκρουση Μήδειας και Ιάσονα εκφράζει ουσιαστικά την αρχετυπική αντίθεση μεταξύ αρσενικού και θηλυκού...
ΙΣΩΣ ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΗ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ μορφή του ευριπιδικού στερεώματος δεν αντιστέκεται τόσο στις συνήθεις ταξινομήσεις και δεν είναι τόσο πολυδιάστατη και αντιφατική όσο η Μήδεια [...
Μετά τη μετάφραση της σοφόκλειας Ηλέκτρας, ασυναίσθητα σχεδόν, οδηγήθηκα στη μετάφραση της ομώνυμης ευριπίδειας -και πιθανόν το επόμενο βήμα να είναι η μετάφραση των ομοθέματων Χοηφόρων του Αισχύλου...