Ισπανική και ισπανόφωνη πεζογραφία

Έναν αιώνα και πλέον χρειάστηκε ο Πλατέρο, ο πιο διάσημος και οικουμενικός γαϊδαράκος του ισπανόφωνου κόσμου, για να φτάσει ολοκληρωμένος στην ελληνική γλώσσα...

Μια γυναίκα χάνει το παιδί της σε ένα πάρκο. Μια άλλη γυναίκα κλέβει ένα παιδί σε ένα πάρκο. Δυο γυναίκες που αντιπροσωπεύουν αποτυχημένα πειράματα σε έναν κόσμο όπου οι επιβεβλημένοι θηλυκοί ρόλοι μοιάζουν με ανοιχτές πληγές, άδεια κορμιά ή άδεια σπίτια,

Σύντροφοι, το ζώο αυτό είναι η εικόνα και της δικιάς μας ζωής...

Η Κοκορομαχία περιγράφει μέσα από πολλές διαφορετικές φωνές το Σπίτι, τον χώρο αυτόν που δημιουργεί (ή καταστρέφει) ανθρώπους...

Τα διηγήματα του Πάκο Ιγνάσιο Τάιμπο II που παρουσιάζονται στο ανά χείρας βιβλίο γράφτηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων σαράντα χρόνων και συγκεντρώθηκαν για πρώτη φορά σε έναν τόμο, αποτελώντας μια γιορτή για τους αναγνώστες...

Όλοι πιστεύουν ότι η Ρίτα αυτοκτόνησε. Όλοι, εκτός από την Ελένα, τη μητέρα της. Επειδή η Ελένα ξέρει. Επειδή η Ελένα, όπως κάθε μητέρα, είναι γεμάτη βεβαιότητες που οδηγούν σε αβεβαιότητες.

Σε αυτή την έκδοση συγκεντρώνονται πενήντα δημοσιογραφικά κείμενα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες αντιπροσωπευτικά της πολυετούς καριέρας του στον Τύπο – όταν εργαζόταν ως μαχόμενος δημοσιογράφος κυνηγώντας… σκάνδαλα, ενώ παράλληλα έγραφε τα μυθιστορήματα που του χάρισαν το Βραβείο Νoμπέλ το 1982...

Μπουένος Άιρες, Ισλανδία και Μαγιόρκα, Ελλάδα, Καλιφόρνια και Ρώµη, ο Μπόρχες δηµιουργεί την προσωπική του γεωγραφία από πεζά, στίχους, όνειρα και φωτογραφίες· χαρτογραφεί ένα ταξίδι στο οποίο ο χρόνος είναι ταυτόχρονα πεπερασµένος και άπειρος...

Αργεντινή, 1975. Δυο κρατούμενοι στο ίδιο κελί. Μια αλλόκοτη απόπειρα συμβίωσης ενός αντικαθεστωτικού και ενός ποινικού, που μόνο στο διεστραμμένο μυαλό κάποιου κυνηγού κεφαλών της τότε λανθάνουσας δικτατορίας θα μπορούσε να έχει κάποιο νόημα.

Τον Μάρτιο του 2020, μόλις τρεις μήνες πριν από το 12ο Φεστιβάλ ΛΕΑ, η πανδημία του κορονοϊού προκάλεσε, μεταξύ άλλων, τον κατ’ οίκον περιορισμό μας και τη μαζική αναστολή πολιτιστικών δραστηριοτήτων σε ολόκληρο τον κόσμο...

Απατημένοι σύζυγοι, μοιχαλίδες, συμφεροντολόγες και αδίστακτες υπηρέτριες, γειτόνισσες-προξενήτρες, μαστροποί, πόρνες, απατεώνες, αυλικοί που διασκεδάζουν την πλήξη τους, ζευγάρια που αντιδικούν, πειναλέοι γραμματιζούμενοι και ικανοποιημένοι μες στην άγνοιά τους χωρικοί, ημιμαθείς αξιωματούχοι, αρχοντοχωριάτες, τυχοδιώκτες και τυχοδιώκτριες, αξιοθρήνητοι στρατιώτες, ερωτευμένοι καντηλανάφτες… Τα οκτώ σπαρταριστά επεισόδια του τόμου, αντιπροσωπευτικά της ζωής στην Ισπανία του Θερβάντες –την Ισπανία του Χρυσού Αιώνα αλλά και της παρακμής ηθών και θεσμών–, μας παρουσιάζουν ένα πολυποίκιλο πανόραμα ανθρώπινων τύπων και ευτράπελων καταστάσεων, με ρεαλισμό και ενάργεια που αφοπλίζουν...

Ο Φελισμπέρτο Ερνάντες, ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς του "φανταστικού διηγήματος" της Λατινικής Αμερικής, γράφει τις ιστορίες του, που ξεδιπλώνονται σαν όνειρο, συνδυάζοντας τη μελαγχολία του μοναχικού ανθρώπου με το καταλυτικό χιούμορ, με πρώτη ύλη τα προσωπικά του βιώματα: ένας συγγραφέας που διαβάζει αδιάφορα τις ιστορίες του ενώπιον ενός κοινού που τον κάνει να πλήττει, ένα μπαλκόνι που αυτοκτονεί από ζήλια, μια μικροκαμωμένη κυρία που θρηνεί τον χαμένο έρωτά της ακούγοντας να της παίζουν πιάνο σε μια σκοτεινή τραπεζαρία, η αγωνία ενός πιανίστα λίγο πριν ξεκινήσει την πρώτη του συναυλία, οι περιπέτειες ενός αλόγου που κάποτε ήταν άνθρωπος, μια πράσινη πέτρα που ανασύρει από τη μνήμη παιδικές αναμνήσεις, έπιπλα και αντικείμενα που κρύβουν μυστικά, ιδιότροπες γυναίκες και μυστηριώδη σπίτια, αυτός είναι ο κόσμος του...

Μια κοριτσοπαρέα στην ηλικία της εφηβείας παίζει ακραία και επώδυνα σωματικά και ψυχολογικά παιχνίδια, αντιδρώντας στο αυστηρό καθεστώς του σχολείου τους, το οποίο διευθύνει το σκοταδιστικό τάγμα Opus Dei της Καθολικής Εκκλησίας...

Στη στιγμή, ενώ έξω τα πελώρια κύματα έσπαγαν στα τρεμάμενα πλαϊνά του καραβιού, η γριά, βαδίζοντας τραμπαλιστά, έπιασε να περνάει από κάθε έναν αιχμάλωτο και ν’ ακουμπά την κοκαλιάρικη παλάμη της σε κάθε φλογισμένο μέτωπο...

"Ομολογώ ότι συνεχίζω να γράφω για καθαρά ηδονοθηρικούς λόγους...