Ο χριστιανισμός δεν μπορούσε να προσπεράσει εύκολα τη βιβλική απαγόρευση της αναπαράστασης (οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, Εξ 20:4), είχε όμως ουσιώδεις λόγους να μην την τηρήσει απόλυτα: ο Θεός σαρκώθηκε και περπάτησε ανάμεσά μας...
Διεξάγει τις έρευνές της με μια βελούδινη πατούσα, μα όταν βγάζει τα νυχάκια της, γρατζουνάει για τα καλά…
Ούτε τα Χριστούγεννα δεν έχεις ησυχία όταν είσαι το κορίτσι-γάτα ντετέκτιβ! Τι συμβαίνει στο χιονοδρομικό κέντρο Σνόμπολ όπου το χιόνι λιώνει και χάνεται για να ξαναεμφανιστεί φρέσκο και καθαρό το επόμενο πρωινό; Και γιατί ο Ουλφ Ούλριχ Ουργκ, ο άνθρωπος που καθαρίζει και ξαναστρώνει το χιόνι στο χιονοδρομικό κέντρο, ενδιαφέρεται τόσο για τη Μις Ψιψίνα; Επειδή η Σνόφνουγκ, η μνηστή του, η κόρη της Βασίλισσας του χιονιού, έχει εξαφανιστεί...
Ο ρομαντικός ιππότης Δον Κιχώτης της Μάντσα προσπαθεί να αλλάξει τον κόσμο με την ιπποσύνη και παρά το γέλιο που προκαλούν οι πτώσεις του δεν πρέπει ούτε για μια στιγμή να θεωρηθεί κωμικό πρόσωπο...
Ο χειμώνας περνάει ευχάριστα, όταν απολαμβάνεις στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης δημιουργώντας υπέροχες εικόνες!
Πάρε τα αγαπημένα σου χρώματα και ταξίδεψε σε έναν ζεστό και χαλαρωτικό κόσμο!
Μπορείς να χρησιμοποιήσεις μαρκαδόρους, ξυλομπογιές ή λαδοπαστέλ, η επιλογή είναι δική σου...
Ο Κωνσταντίνος Τσάβαλος καταγράφει την προφορική ιστορία του Βραχνού Προφήτη, του περιβόητου δίσκου του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ενός δίσκου που επηρέασε όσο λίγοι τη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή της τελευταίας εικοσαπενταετίας...
Μια κοινωνία που αλλάζει, η καθηµερινότητα, οι δρόµοι, οι αγωνιστικές κινητοποιήσεις, η ανήσυχη νέα γενιά που αναδύεται, σαν µια νέα φωνή, µέσα από τον συνδυασµό µουσικής και κοινωνικών ανησυχιών και που συγκρούεται µε το κράτος και τους κατασταλτικούς µηχανισµούς· όλα περνούν µέσα από τις σκληρά ρεαλιστικές...
Ζήσε τη μαγεία των Χριστουγέννων με αυτό το γιορτινό βιβλίο ζωγραφικής! Μπες στον υπέροχο κόσμο των αγαπημένων ηρώων της Disney και βάλε χρώμα στις περιπέτειές τους...
Η τρομακτική εξάπλωση, στο τέλος του 20ού αιώνα, των λεγόμενων «μουσείων μοντέρνας τέχνης» μπορεί να είναι τελικά η ένδειξη, όχι μιας πνευματικής αναγέννησης αλλά, αντίστροφα, η πανηγυρική απόδειξη τού ότι ζούμε το τέλος, όχι της τέχνης, ούτε καν ίσως της μοντερνικότητας, αλλά το τέλος της έννοιας της μοντέρνας τέχνης...