Καλογήρου Ι.

έτσι, ανάμεσα στο υπαρκτό της θλίψης και το ανύπαρκτο της νιότης σαν τυφλός ακροβατείς, σκοτώνεις τ΄΄ όνειρο ξανά αρνούμενος την πλάνη...