Κιουπκιολής Αλέξανδρος

Τι πολιτικό νόημα μπορεί να προσλάβει ο θεωρητικός στοχασμός γύρω από την έννοια του πολιτικού σε περιστάσεις σοβούσας και σχεδόν κανονικοποιημένης κρίσης; Θα μπορούσε η σύγχρονη πολιτική θεωρία να συνδράμει στην αναδιάταξη κεντρικών αξόνων των πολιτικών θεσμών και της πολιτικής πράξης στην τροχιά της συλλογικής ανανέωσης, της ισότητας, της διάσωσης της ζωής στον πλανήτη, της ενισχυμένης δημοκρατίας; Το παρόν δοκίμιο εκκινεί από την αναγνώριση της αξίας που φέρει ο κριτικός συλλογισμός όταν ελέγχει το καθεστώς και οραματίζεται άλλες δυνατότητες σε κρίσιμους καιρούς, τότε που τα κρατούντα πολιτικά και κοινωνικά παραδείγματα ανακυκλώνουν αδιέξοδα και καταστροφές, αλλά το νέο δεν έχει ακόμη αναδυθεί...