Κρητιώτης Σταύρος

Λιποτάκτησε πράγματι κατά τη διάρκεια της Μάχης της Κρήτης το 1941 ένας Γερµανός αεροπόρος, αφού βομβάρδισε προηγουμένως το κατειλημμένο από τους Γερμανούς αεροδρόμιο Τατοΐου; Αλλαξοπίστησαν και παντρεύτηκαν χριστιανούς όντως µε τη θέλησή τους δύο Τουρκοκρητικές, έχοντας μόλις επιβιώσει από μεγάλη σφαγή; Ποιος έγραψε τελικά το Αντάτζιο του Αλµπινόνι; Θα μπορούσε να έχει προσαρτήσει η Κρήτη την Ελλάδα το 1913; Είχε όντως εκχωρήσει έναντι χρημάτων τα μυθιστορήµατά της μια Ιταλίδα νοικοκυρά σε μια φημισμένη Γαλλίδα συγγράφισσα, για να τα εκδώσει εκείνη µε το δικό της όνομα, ψευδεπίγραφα; Ήταν πράγματι για λόγους εκδίκησης που δολοφονήθηκε –φαινομενικά από Τούρκους στρατιώτες– ένας πλούσιος Έλληνας το 1897 στον κατεχόμενο Βόλο; Κάποιες από αυτές τις έντεκα λανθάνουσες υποσημειώσεις της Ιστορίας φαίνονται επινοημένες, αλλά δεν είναι...

Με τις λέξεις «Μήνιν άειδε, θεά» θα έπρεπε να ξεκινάει τούτη η αφήγηση της περιπέτειας ενός βιβλίου μου· κι αυτό επειδή είχα ασφαλώς εξοργιστεί όταν το είδα δημοσιευμένο, αφού δεν ήμουν εγώ εκείνος που το είχε δημοσιεύσει! Είχε άλλο τίτλο στη θέση του τίτλου που είχα επιλέξει εγώ κι άλλο όνομα στο εξώφυλλο – όχι το πιο πρόσφατο ψευδώνυμό μου...

Λίγο πριν τον θάνατό του, ο Τζέημς Ο’Κόννελλ, άσημος Ιρλανδός θετικιστής λόγιος του 19ου αιώνα τον οποίο αναφέρει άπαξ ο Ροΐδης, αληθογραφεί τις φιλοσοφικές ιδέες του και τη ζωή του – ύστατη προσπάθεια να διαγνώσει την υστεροφημία του έργου του...

Με κατάλληλους χειρισμούς, καταφέρνει ο Καινός να τον διορίσει ο δικτάτορας πρύτανη του παραμεθόριου πανεπιστημίου της χώρας και να επιτρέψει πρυτανικές εκλογές, στις οποίες ο Καινός θριαμβεύει, ποζάροντας ως ο δημοκράτης υποψήφιος...

Για να μη φανερώσει την ταυτότητά του, υπέβαλε το χειρόγραφο στον εκδότη υπό το όνομα της γειτόνισσάς του, μιας απλής κοπέλας που ασχολιόταν μόνο με τα γιασεμιά της...