Κυπριακή λογοτεχνία

Ιστορίες τεράτων και ψυχοφάγων όντων από την παγκόσμια λαογραφική παράδοση, ψυχοπνίχτες, υδρόβια πλάσματα που φυλακίζουν αιώνια τις ψυχές, φρικαλέα φαντάσματα που κλέβουν τα πρόσωπα των ανθρώπων, δαίμονες που γαργαλάνε τα θύματά τους μέχρι θανάτου, διαβολικές οντότητες σε στοιχειωμένα γεφύρια, πνεύματα των δασών και των νερών, μυστηριώδεις απέθαντοι, έρωτες με νεκρούς, εωσφορικές μεταμορφώσεις και άλλες αφηγήσεις για παράξενα πλάσματα...

Πενήντα χρόνια έχουν περάσει από την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο: ένα γεγονός οργανωμένο και ολετήριο, που έχει διαμορφώσει το μεταπολιτευτικό συλλογικό ασυνείδητο και έχει αφήσει ανεπούλωτα τραύματα στην ψυχή και το μυαλό τόσο των Κυπρίων όσο και των Ελλήνων...

Θεωρώ ότι η ποίηση έχει ιδιαίτερες θεραπευτικές ιδιότητες και γιατρεύει τις πληγές και τις ψυχές...

Κι όσο δύσκολο είναι να ζήσεις με εκείνον τον σταυρό, τόσο πιο εύκολο είναι να συνηθίσεις, μα τόσο φυσικό να τον κουβαλήσεις...

Η σύγχρονη Περσεφόνη, στο Δάκρυ της Περσεφόνης, κουβαλά στους ώμους τα νάματα του πανάρχαιου μύθου και θυμάται την αρπαγή της θεάς καθώς μάζευε άνθη μες στ’ αλμυρό λιβάδι, μαζί με τις Ωκεανίδες νύμφες...

Μια εξομολογητική, μα συνάμα οικουμενική αφήγηση για τον έρωτα – την ακατανίκητη δύναμη που πυροδοτεί πάθη, συγκινήσεις και εσωτερικές ανησυχίες...

Γεια! Σάς καλωσορίζω στο blog μου! ‘Μπουκάλι στη θάλασσα’ τ’ ονόμασα...

Το απλό συνήθως κρύβει το πολύπλοκο, το σύνθετο, το αθέατο, αυτό που αν ήθελες θα έβλεπες, αυτό που αν σε ένοιαζε θα εύρισκες...

Περιμένοντας το μεγάλο θαύμα εξαντλείσαι, χάνεις την υπομονή σου...

Στα σταυροδρόμια του δαίμονα, η ανθρώπινη ψυχή γίνεται βορά στις επιθυμίες και τις άνομες συμφωνίες...

Τούτη εδώ είναι μια δεύτερη εκδοτική προσπάθεια που αποφάσισα να βγάλω στο φως...

Σύντομες στιγμές της καθημερινότητας είτε στη προσωπική μας ζωή είτε στην εργασία, φωτογραφικά φευγαλέα ενσταντανέ, που κάποια, φαινομενικά, δεν έχουν σημασία, δεν γίνονται άξια προσοχής που όμως αν σταθούμε για λίγο με φιλοσοφική ή και σκωπτική, κάποτε, διάθεση θα διακρίνουμε πίσω τους να κρύβεται ομορφιά και υπέροχα νοήματα...

Οχτώ διηγήματα που τα συνδέει ένα κοινό στοιχείο: το αδιέξοδο, ο εγκλωβισμός σε συνθήκες βασανιστικές, για τις οποίες κυρίως ευθύνεται η εποχή μας παρά τα μεμονωμένα άτομα, που το κοινό σημείο τους είναι η προσπάθεια να σπάσουν την αδιέξοδη πολιορκία τους και μέσα από μια πορεία από το σκοτάδι προς το φως να πετύχουν τη διαφυγή και τη σωτηρία...

Είναι μια ποιητική συλλογή που αφηγείται τη ζωή, αλλά και την Άνοιξη! Μέσα από τα μάτια, και τη ψυχή της συγγραφέως βλέπουμε τον άνθρωπο στο όνειρο, στη χαρά, και τη λύπη...

Ένα κορίτσι που φοβάται να μιλήσει για αυτά που τη βασανίζουν, που δεν ξέρει να εκφράζεται αλλιώς πάρα μόνο με την ποίηση… Είναι τόσες πολλές οι σκέψεις και τα συναισθήματα της που μερικές φορές την πνίγουν...