Λαδάκης Γιάννης

Έτσι, ανάβω τα φώτα της πόλης Σαν ηλεκτρικό ρεύμα να χυθεί στα σπίτια Η συνείδηση της αναγκαιότητας Η αναγκαιότητα της συνείδησης Κι έπειτα θαρρείς περιμένω Σαν τραγούδι χωμένο στα συρτάρια της απόρριψης Να μυρίσει τάχα το δρόμο ο άνθρωπός μου Μακριά από σύμβολα κι άλλες πινακίδες νέον Μακριά από τον θεαματικό ανταγωνισμό Να χαράξει το δρόμο της επιστροφής στον εαυτό του...

Ένας άνθρωπος εισέρχεται στον σκληρό ανταγωνιστικό στίβο της ζωής...

Ακροβατώντας επιδέξια μεταξύ μοντερνισμού και παράδοσης, ο Ι...