Λιάκος Παναγιώτης

Πάρε φτερὰ τοῦ Κό­ρακα, καρ­διὰ τοῦ Δογ­κι­σώτη Ἱπ­πο­τι­σμὸ τοῦ Γι­α­χουντῆ φιλὶ τοῦ Ἰ­σκα­ρι­ώτη Τοῦ Λο­ρεν­τζάκι τὸ σχοινὶ, τοῦ Πα­πα­δάκη πόνο Τὸ αἷμα ποὺ πλημ­μύ­ρισε τὸ φε­τεινὸ τὸ χρόνο Τῆς ὄ­χεν­τρας τὸ λύ­γι­σμα, τῆς ἀ­λε­ποῦς τὸ μάτι Καὶ τῆς πα­τρί­δος ἔ­ρωτα ἀπὸ τὸν Ἐ­φι­άλτη Τοῦ λι­α­κο­νιοῦ τὴν ὀ­μορ­φιὰ, τὴ ζέ­στη τοῦ χει­μῶνα Τοῦ Βε­νι­ζέ­λου τῆς ψυ­χῆς νὰ ἔ­χης τὴν εἰ­κόνα...

...