«Πρόκειται για ένα ψηφιδωτό έργο, με καθεμιά από τις δεκαπέντε ψηφίδες του να σκιαγραφεί μια γλυκιά και μια πικρή πλευρά της ζωής· όχι όμως για να θολώσει τα όρια μεταξύ Καλού και Κακού, όπως προσπαθούν να κάνουν εδώ και χρόνια διάφοροι «εναλλακτικοί» συγγραφείς, συμπλέοντας με τις δυνάμεις της εποχής, που θέλουν πολίτες σε σύγχυση αξιών, για να μπορούν να τους χειραγωγούν προς την αιωνιότητα της κατανάλωσης, να τους δημιουργούν προβλήματα για να έρθουν μετά σαν άσπονδοι σωτήρες να τους τα «λύσουν»...
Οι πρώτες νιφάδες του χιονιού πέφτουν απαλά στο χειμωνιάτικο τοπίο και όλα τα παιδιά βιάζονται να βγουν έξω για να παίξουν στους λευκοντυμένους δρόμους...
Ο άνεμος του φθινοπώρου ρίχνει τα φύλλα από τα δέντρα, τα μικρά πουλάκια πετούν για πρώτη φορά μακριά από τη φωλιά τους…
Ο παππούς μαθαίνει στη μικρή εγγονή του ν’ ανακαλύπτει την ομορφιά που κρύβεται πίσω από καθετί που μοιάζει μικρό κι ασήμαντο...