Η προσέγγιση της Τέχνης μέσα από φανταστικές, παραμυθένιες ιστορίες θα μπορούσε να είναι μια “εκδρομή” στον εικαστικό κόσμο γιατί εγείρουν τον προβληματισμό των πολύ νεαρών αποδεκτών και συμβάλλουν στο να διαμορφώσουν στάσεις και συμπεριφορές απέναντι στην έννοια του «ωραίου»...
Μερικά χρόνια πριν από τον πόλεμο, όταν η κοινή γνώμη της Γαλλίας, μέσα από μερικές αντιφατικές και αποσπασματικές διηγήσεις γνώρισε κάποιες πολύ ξεχωριστές και σπουδαίες υποθέσεις που είχαν απασχολήσει, στο παρελθόν, την αστυνομία και τη δικαιοσύνη, ο κόσμος εντυπωσιάστηκε,
Ο σύλλαβος αυτός επιστημονικών εργασιών, οι οποίες είδαν το πρώτο φως της δημοσιότητας ελληνιστί και αγγλιστί σε διεθνώς διακεκριμένες περιοδικές φιλολογικές εκδόσεις και έγκυρους συλλογικούς και συνεδριακούς τόμους, εντάσσεται στο διαρκώς εξελισσόμενο πεδίο ερμηνευτικής μελέτης του Αττικού Δράματος, κυρίως ως προς την ευρύτερα αναγνωρισμένη διφυή υπόστασή του ως τραγικού και κωμικού...
Η Πριγκιπέσσα Ιζαμπώ είναι ίσως το δημοφιλέστερο και το μόνο ιστορικό μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη που αναφέρεται στη ζωή της Μεσαιωνικής Ελλάδας...
On traite de la «femme qui assure la descendance» et de la stratégie du système patriarcal par le biais des philosophes, des législateurs et des auteurs anciens, porteurs de cette idéologie pour passer le contrôle des puissances procréées par les femmes par le jeu d’interdiction et les hiérarchies hommes/femmes...
La principale question à laquelle cette étude tente de répondre, c’ est la façon dont est abordée et révélée la question de la maternité et, plus largement, de la parentalité dans le cadre de la mythologie grecque et comment, par le biais de cette approche, nous pouvons déceler et expliquer la situation sociale des femmes et leur statut maternel dans le système de valeurs de la mythologie...
Τον Ιανουάριο του 1907 παρουσιάστηκε στην κεντρική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου της Ιρλανδίας, στο Δουβλίνο, το έργο του Τζον Μίλινγκτον Σινγκ «Ο Πρίγκιπας της Δυτικής Ακτής»...
Ο Τζο ξέρει καλά την τέχνη τού να κρύβει σώµατα. Τα τελευταία δέκα χρόνια έχει εξαφανίσει τέσσερα από αυτά. Πηγαίνει στο Λος Άντζελες, την πόλη των δεύτερων ευκαιριών, αποφασισµένος να αφήσει πίσω το παρελθόν του.
Γουίλιαμ Μπάτλερ Γέητς
Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ ΦΟΡΕΜΑΤΑ
Ο άνεμος στις καλαμιές (1899)
Αν είχα τις δαντέλλες τ’ ουρανού,
Κεντήματα αργυρά και φως χρυσό,
Τα γαλανά, τα διάφανα, τα σκοτεινά υφάσματα,
Που ντύνουνε τη νύχτα και τη μέρα, τυλίγουν το μισόφωτο,
Θα τ’ άπλωνα στα πόδια σου·
Μα, εγώ ο φτωχός, τα όνειρά μου έχω μόνο·
Κι αυτά τα όνειρα απλώνω να πατήσεις·
Πάτα απαλά, γιατί στα όνειρά μου πάνω εσύ διαβαίνεις...