Λογοτεχνία

ΦΟΒΑΤΑΙ Ο ΗΛΙΟΣ; M...

Το Πέταγμα του Δαίδαλου είναι ένα πολυεπίπεδο έργο που συνδυάζει μυθολογική αλληγορία, φιλοσοφική αναζήτηση και προσωπική μεταμόρφωση...

Μαζί με μια αρκούδα πάντα, τα παιδιά κάνουν την πρώτη τους γνωριμία με ζώα που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν: έναν φαλακρό αητό, έναν νεροβούβαλο, έναν αραχνοπίθηκο, μια πράσινη θαλάσσια χελώνα, έναν λοφιοφόρο πιγκουίνο, έναν θαλάσσιο λέοντα, έναν κόκκινο λύκο, έναν λευκό γερανό κι έναν μαύρο πάνθηρα… ζωγραφισμένα από τον μοναδικό δημιουργό Eric Carle που τα ονειρεύεται όλα στη φύση ελεύθερα κι ευτυχισμένα...

Όταν όλα τα σύννεφα γλιστρούν αργά ψηλά στον ουρανό, το Συννεφάκι καθυστερεί, κατεβαίνει πιο χαμηλά για ν’ αγγίξει τα σπίτια και τις κορφές των δέντρων...

-

Σταμάτησε μια μέρα τις βουτιές στη θάλασσα κι άρχισε να βουτάει μέσα του...

Μια άγνωστη νεαρή έγκυος εξαφανίζεται από προσώπου γης, ενώ μια παράξενη ληστεία τραπέζης και μια απαγωγή θα συμπληρώσουν το παζλ των αναπάντεχων γεγονότων για τον Βελισάριο...

Φως και σκιές...

A DIRGE Ανώμαλος αγ...

Όλα ξεκίνησαν με μια εκδίκηση και κατέληξαν σε μια παγίδα θανάτου … Ένας άντρας ισχυρός, μια γυναίκα επικίνδυνη… Ένας έρωτας εκτός ορίων, μία σχέση χωρίς αύριο...

Οι Υδραχτίδες είναι μια συλλογή ποιημάτων που κινείται στα όρια της μνήμης, της φύσης και της εσωτερικής σιγής...

Ο κύριος Δενμπορώ δεν είναι καθόοολου τυχαίος! Μικρούλης μα και μεγάλος ταυτόχρονα, μπορεί να ξετρυπώσει οπουδήποτε και να κάνει χίλια πράγματα μαζί! Λιγουλάκι πονηρός, πολύ, πολύ ενοχλητικός και γρήγορος σαν τον άνεμο… κάνει ό,τι μπορεί για να προκαλέσει μικρά και μεγάλα προβλήματα...

Πού ''σαι σεσημασμένε, και ήρωα των χρόνων της απώλειας; (Είμαι έξω απ'' το Σχηματάρι κι έχω πάρει το τρένο για τη Λάρισα, [εσύ, εκεί;] θα κατεβώ στον Πλατύκαμπο ανάμεσα Λάρισα και Βόλο πρέπει να πάω να σχηματίσω προσωπική αντίληψη να συλλέξω υλικό [λογαριάζω να ''μαι αυτού Παρασκευή βράδυ, 16 του μηνός, μάζεψα φοβερό υλικό, θα τα πούμε] να μάθουμε τι γίνεται εκεί [οι συμμορίες ανεξέλεγκτες] να καταγράψω [μπαίνουνε στα χωριά και ξεκληρίζουνε, γυναίκες σκληρίζουνε παιδιά παίζουνε με μασούρια και φυσίγγια και δίνουνε το ένα το άλλο] να δούμε αν οι καταγγελίες ευσταθούν [παιδιά με βγαλμένα τα μάτια παίζουνε κανονικά με τα παιχνίδια τους], δεν είναι τίμιο αυτό που κάνουμε...

Μια πόλη στην οποία η τάξη δεν είναι επιλογή, αλλά υποχρέωση...

Λέγεται πως για καθετί που πράττουμε πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τις συνέπειες, να αναλάβουμε ακέραια την ευθύνη...