Λογοτεχνία

Το Μαύρο Άσπρο είναι μια παρατήρηση συμπεριφορών, ανασφαλειών και υπαρξιακών θεμάτων, εκφρασμένων με έναν κάπως ποιητικό τρόπο, μέσα από έντονη εσωτερική σκέψη...

Η βόλτα της θείας Μέι με τον Πίτερ και τους φίλους του στο λιμάνι, για να δουν ένα πειρατικό καράβι, εξελίσσεται απρόοπτα...

Στο «Απέξω» ο Αχιλλέας ΙΙΙ ακροβατεί πάνω στη λεπτή γραμμή που χωρίζει –και ταυτόχρονα συνδέει– το «εντός» και το «εκτός» παρουσιάζοντας ιστορίες με πρωταγωνιστές ανθρώπους οι οποίοι ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας και, ανεξαρτήτως αν θέτουν εαυτόν σε κοινή θέα κυκλοφορώντας στους δρόμους ή αν κρύβονται στις σκοτεινές πτυχές της πόλης, εκπέμπει ο καθένας το δικό του μοναδικό μήνυμα σε μια συχνότητα που συνήθως δεν γίνεται αντιληπτή...

Το τρίτο βιβλίο του Παναγιώτη Αγγελόπουλου στις Εκδόσεις Ίκαρος τοποθετείται εκεί όπου το όριο μεταξύ ποίησης και πεζογραφίας έχει ήδη καταλυθεί, με τις αγωνίες της ταξινόμησης και του περιεχομένου να υποκύπτουν στον μετεωρισμό της γλώσσας...

Αν μπορούσες να ξαναζήσεις μια μέρα της ζωής σου, ποια θα ήταν αυτή; Ένα συγκινητικό μυθιστόρημα για το φωτογραφικό στούντιο ενός ιδιόρρυθμου κυρίου, όπου οι άνθρωποι πηγαίνουν αφού έχουν πεθάνει για να ξαναζήσουν μια πολύτιμη ανάμνηση πριν περάσουν για πάντα στην «άλλη» μεριά...

Μέσα σε ένα δάσος γεμάτο φως ζει η Λούμι, μια μικρή νεράιδα που δεν έχει φτερά — αλλά έχει κάτι ξεχωριστό: μια καρδιά που λάμπει...

Οι δασκάλες είναι κάτι παράξενα πλάσματα, με μαλλιά γεμάτα χρυσόσκονη, αυτοκόλλητα και τέμπερες...

Στο βασίλειο των δράκων ζει ο Μπλούπιξ, ένας γλυκός μπλε δράκος που δεν βγάζει φωτιά — αλλά κάτι ξεχωριστό: δυνατές ριπές ανέμου...

Η τριλογία Ο ταξιδευτής του χρόνου είναι η προσωπική αφήγηση κάποιου σύγχρονου νέου άντρα που βιώνει ένα οντολογικό παράδοξο: μεταφέρεται πίσω στον χωροχρόνο και μεταμορφώνεται σε διάφορα ιστορικά πρόσωπα...

Ξεκίνησε να προχωράει με ταχύτητα χωρίς προορισμό...

Μεγάλο Σάββατο, Κέρκυρα...

Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας είναι ένα λαϊκό, συγκινητικό παραμύθι που μιλά στην ψυχή των παιδιών και θυμίζει στους μεγάλους όσα δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούν...

Αιθέριο σαν το χάδι ενός αγγέλου, καυτό σαν φλόγα… Η διακριτικά θηλυκή νότα του κρίνου… Το όνειρό της ήταν να γίνει σχεδιάστρια μόδας και κάποτε είχε πιστέψει ότι θα κατάφερνε να το πραγματοποιήσει...

Στη Σχηματοπολιτεία όλα τα σχήματα, εκτός από τις καρδιές, ετοιμάζονταν για τις εκλογές...

«Ο έρωτάς μας είναι σαν τον Φοίνικα… πάντα θ’ αναγεννιέται από τις στάχτες του»...