Λογοτεχνία

Η Άννα και η Έλσα έχουν πολλά στο μυαλό τους όσον αφορά το μέλλον τους, αλλά και το μέλλον της Αρεντέλας...

Η Σταχτοπούτα, όπως και όλες οι Πριγκίπισσες, θέλει να είναι κατάλληλα ντυμένη για κάθε περίσταση, όπως περίπατο, χορό, ιππασία και σκι...

Ένα οκτάχρονο ψηλαφεί το σώμα του, του λένε είσαι κορίτσι, μεγαλώνει, το εφηβικό στήθος κυοφορεί τη γυναίκα που θα γίνει, τη μητέρα αλλά και τη γιαγιά της, μεγαλώνει κι άλλο και αφηγείται παλιομοδίτικες ιστορίες κάτω από μια καρυδιά, ερωτεύεται σε σουπερμάρκετ, ακρογιαλιές, μπαρ και καλάθια φακίρηδων...

Ένα ζευγάρι κάνει έναν απολογισμό της σχέσης του...

Στο Λέγκασι του Κολοράντο, η κληρονομιά μας είναι απλή: φωτιά και πόνος...

-

Το συλλογικό διήγημα με τίτλο Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει αποτελεί απόπειρα των μελών τού Φιλολογικού Ομίλου Ελλάδος όπως αναπαραστήσουν το τελευταίο βράδυ των κομμουνιστών πριν την εκτέλεσή τους στο σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μάη τού 1944...

Η ποιητική συλλογή με τίτλο «15%» τού Ευστράτιου Τζαμπαλάτη αφορά την απεργία των τραπεζοϋπαλλήλων το 1979, μία απεργία ορόσημο στις κοινωνικές διεργασίες τής εποχής...

«Μακάρι να μπορούσα να ζήσω τη ζωή μου ξανά… Δεν θα έκανα τα ίδια λάθη!» Ποιος δεν έχει κάνει παρόμοιες σκέψεις… Αυτό ακριβώς πιστεύει ο Ιβάν Οσόκιν, καθώς βρίσκεται σε απόλυτη απόγνωση...

Ένα βράδυ, κατά τη διάρκεια των λευκών νυχτών στην Αγία Πετρούπολη, όπου ο χρόνος μοιάζει να παγώνει και η μέρα συναντάει τη νύχτα σε ένα αιώνιο ημίφως, ένας ονειροπόλος νεαρός, καθώς περιπλανιέται στους δρόμους της πόλης, συναντάει μια γοητευτική κοπέλα...

Τι θα έκανες αν μπορούσες να ταξιδέψεις πίσω στον χρόνο και να αλλάξεις τη ζωή σου; Ποια λάθη θα διόρθωνες; Ποιες αποφάσεις θα άλλαζες; Ο Σαμ Χάρις, ένας αποτυχημένος σαραντάρης, κατά τη διάρκεια μιας πειραματικής γονιδιακής θεραπείας που πάει τελείως στραβά, επιστρέφει στα νεανικά του χρόνια και προσπαθεί να αλλάξει την πορεία της κατεστραμμένης του ζωής...

Η ΕΚΔΟΣΗ περιλαμβάνει πρόλογο, βιογραφικό σημείωμα του Μ...

Αλλιώτικος πια μου φαίνεται ο κόσμος Σαν μια παλιά και μακρινή λαχτάρα Ρευστή και άπιαστη Αφημένη απαλά εις το πυρ το εσώτερον Όσο κι αν δεν πιστεύεις σ'' αυτά τα πράγματα Εμένα με αναδομεί η φωτιά κι ο αέρας Και με επιστρέφει στην αθανασία μου Η έστω στην ελάχιστη ιδέα ότι θα υπάρχω πάντα Ανεμίζοντας Μες στη χαίτη ενός χρυσού αλόγου για παράδειγμα Γι'' αυτό δεν πενθώ πια...

Μπορεί ένα Ξωτικό να ερωτευτεί μία Νεράιδα ή ένας Πρίγκιπας μία Βασίλισσα; Να ξεκινήσουν ένα ταξίδι χωρίς προορισμό; να βρουν καταφύγιο στη Φυγή; Να πιαστούν από την ουρά ενός κομήτη και να χαθούν σε ραγισμένα φιλιά; Ένα παιχνίδι λυγμών με κρυμμένες αλήθειες και φανερά ψέματα...

Ένα βιβλίο σαν πυξίδα...