Λογοτεχνία

Η Κάθριν Ο’Ντελ είναι μια θρυλική φυσιογνωμία του ιρλανδικού θεάτρου...

Γκρεμισμός - κλονισμός Η έμπνευση έρχεται μέσα από την πίκρα Τα έργα μου εκφράζουν μια απώλεια Και είναι στην ουσία ένα μεταβατικό μονοπάτι Τα πρώτα λεπτά μετά τον γκρεμισμό είναι πολύ ενοχλητικά...

Ο πολυδαίδαλος μύθος της Ελένης διατρέχει σχεδόν όλη την αρχαία γραμματεία...

Από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα το νερό ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του ανθρώπου...

Ο Λάζαρος είναι υποψήφιος διδάκτορας φιλολογίας –τα τελευταία σχεδόν δέκα χρόνια– και παράλληλα δουλεύει στην οικογενειακή επιχείρηση, ένα βιντεοκλάμπ του οποίου οι πελάτες μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού...

Ένας παλιός θρύλος λέει: «Όταν ένας άντρας και μια γυναίκα βρεθούν στη Σπηλιά του Νοτιά και πιάσει βροχή, τότε κάτι καλό θα τους δένει για πάντα»...

Όλοι περίμεναν ότι η Βάιολετ Σόρενγκεϊλ θα πέθαινε τον πρώτο χρόνο της στη Στρατιωτική Σχολή Μπασγκάιαθ – ακόμα και η ίδια η Βάιολετ...

Για την Ελλάδα το πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα σημαδεύτηκε από την είσοδό της στο ευρώ και την ευφορία των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, την επισφάλεια της οικονομικής κρίσης και το brain drain, την έμφαση στην επιτελεστικότητα και στις έμφυλες ταυτότητες...

Σε μια Νότια Αφρική που σπαράσσεται από τον εμφύλιο πόλεμο, ο Μάικλ Κ, ένας αγαθός κηπουρός, αφήνει το Κέιπ Τάουν αποφασισμένος να πάει την άρρωστη μητέρα του πίσω στο χωριό της...

Κοιτάω τον εαυτό μου στον καθρέφτη...

Ο Ποποτάμ παίζει στο δωμάτιό του...

«Η ζωή, από την αρχή ως το φινάλε, είναι ένας ανυποχώρητος αγώνας σε ρινγκ», γράφει η Χαριτίνη Ξύδη στο οπισθόφυλλο του βιβλίου της «Θηρία ανήμερα», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μετρονόμος...

Με τις λέξεις «Μήνιν άειδε, θεά» θα έπρεπε να ξεκινάει τούτη η αφήγηση της περιπέτειας ενός βιβλίου μου· κι αυτό επειδή είχα ασφαλώς εξοργιστεί όταν το είδα δημοσιευμένο, αφού δεν ήμουν εγώ εκείνος που το είχε δημοσιεύσει! Είχε άλλο τίτλο στη θέση του τίτλου που είχα επιλέξει εγώ κι άλλο όνομα στο εξώφυλλο – όχι το πιο πρόσφατο ψευδώνυμό μου...

Μόνο όταν εµφανιζόταν πίσω απ’ τον γυµνασιάρχη το τοτέµ του σχολείου, ο Μανιάτης µαθηµατικός, έπεφτε σιγή τάφου· τα παιδιά έκοβαν την πλάκα και πήγαιναν ήσυχα στις τάξεις τους...

Λένε ότι τα τελευταία λόγια του Ρήγα Βελεστινλή ήταν: «Έτσι πεθαίνουν οι γενναίοι...