Λογοτεχνία

Μπορεί ένας γάτος να είναι αόρατος και να μεταμορφώνεται σε ό,τι θελήσει; Μπορεί ένας απλός παπουτσής να νικήσει έναν γίγαντα ή να καταφέρει να πάρει νερό από μια παγωμένη λίμνη; Υπάρχουν ξυλοκόποι μικροί μια πιθαμή και καταπράσινοι; Κι εκείνο το δάσος, τη μια γεμάτο φωνές και την άλλη τόσο σιωπηλό σαν να το έχει τυλίξει μπαμπάκι; Και τι κρύβεται άραγε εκεί, τι είναι αυτό που ετοιμάζεται στη χύτρα πάνω από την μεγάλη φωτιά στο ξέφωτο; Πώς μπορεί να μπει κανείς στο πολύχρωμο περιβόλι στο τέλος του κόσμου; Όλα μπορούν να συμβούν όταν ο γάτος είναι ο Κόζιμο και συναντήσει τον δικό μας παπουτσή...

Για πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια, ο μύθος γύρω από την θεά Αφροδίτη συνεχίζει να μας σαγηνεύει, να μας προβληματίζει και να δημιουργεί αλλεπάλληλα ερωτηματικά...

Τη μικρή Σμαραγδένια τη μαγνητίζει ένα σεντούκι στην κάμαρη της συνονόματης γιαγιάς της και πλάθει διάφορες ιστορίες για το περιεχόμενό του...

Άνθρωποι που ανταμώνουν ξαφνικά, εναρμονίζουν τα θέλω τους, σμίγουν τα όνειρά τους, φροντίζουν τις πληγές τους, μοιράζονται τους πόθους και τα πάθη τους, κι έπειτα… Άλλοι χάνονται, αφού έχουν κλέψει ό,τι μπόρεσαν, και άλλοι μένουν...

Κατηφορίζοντας, σε μια άκρη, ξαφνικά ξεπρόβαλαν υπέροχα χρώματα και σχέδια που αιωρούνταν...

Ακολούθησε την παρέα...

Join the squad! Έλα ...

Εικόνες γεμάτες γλυκ...

Τέσσερις κοπέλες, φίλαθλοι-οπαδοί του ΟΦΗ, αποφασίζουν να υψώσουν τις φωνές τους στον ανδροκρατούμενο κόσμο του οπαδισμού...

Στο έργο «Η σκιά της μύγας» της Βαλεντίνας Παπαδημητράκη αυτό είναι ένα βασικό επιχείρημα της Γυναίκας, από τα πολλά που λέει στον ιδιοκτήτη ενός παραδοσιακού καφενείου κάπου στο κέντρο της Αθήνας, για την απόφαση και το κόστος του να κάνει το σπίτι της airbnb...

Τον Ιούλιο του 1609, ένα αγγλικό πλοίο με σημαδιακό όνομα, η Θαλασσινή Περιπέτεια, ναυάγησε κοντά στις Βερμούδες Για καιρό η τύχη του πληρώματος ήταν άγνωστη και αυτό είχε προκαλέσει αρκετή ανησυχία...

«…Και πώς θα ονειρεύεται η Αριάδνη μου τα βράδια όταν κοιμάται; Τα μέσα της δωμάτια, θα ηχούν τελείως άδεια και μόνο αντίλαλους ακούς να επαναλαμβάνουν ρυθμικά τις τελευταίες συλλαβές, τα λόγια των πεθαμένων...

Με βάζει να καθίσω στην καρέκλα απέναντί του...

«Στο βασίλειο της Ναντιντέλ, όπου η μαγεία έχει σβηστεί από τη μνήμη των ανθρώπων, το Μαύρο Φεγγάρι αναδύεται ξανά, φέρνοντας μαζί του μια αρχαία, εξώκοσμη δύναμη...

Μικρές ιστορίες σαν χρονογραφήματα, κάποιες γραμμένες στο προφίλ μου στο διαδίκτυο...