Ξεκόλλα απ’ τη σχεδία! Να μια συμβουλή που μας δίνει ο Όμηρος για να γλιτώσουμε από το μεγαλειώδες ναυάγιο που κάποτε βρίσκει κι εμάς και όχι μόνο τον μυθικό Οδυσσέα...
Εμείς που δεν φύγαμε από δω, δεν φύγαμε ποτέ από δω, δεν θα φύγουμε ποτέ από δω, η άλλη όχθη μια πρόφαση για να ελευθερωθούμε απ’ το πόσο μας βαραίνουν οι βδομάδες, η άλλη όχθη ένας τρόπος να φανταστούμε Κυριακές όταν δεν υπάρχουν Κυριακές στη ζωή μας, υπάρχει ένας διαφορετικός τρόπος για να πλήξουμε, με πιτζάμες όλη μέρα να κοιτάζουμε τον δρόμο απ’ το παράθυρο και μια γειτόνισσα, υπερβολικά καλοντυμένη, να επιστρέφει από το σινεμά ενώ το σώμα της ηθοποιού εγκαταλείπει αναπόφευκτα το σώμα της μετατρέποντάς τη σε Νατιβιδάδ ή Έλσα ξανά, δεν υπάρχει καμία Αφρική, σας διαβεβαιώ, πόσο παράλογο να φαντάζεται κανείς την Ανγκόλα, τους λόφους του βαμβακιού, τους μανδρίλους, τον κυβερνήτη του Μαλάνζε, το Ναμίμπε, όλες αυτές τις επινοήσεις της γρίπης, όλα αυτά τα προϊόντα του πυρετού, ενώ μια φωνή κοντινή και απόμακρη μαζί σπρώχνει το σώμα μας
– Κράτα καλά το θερμόμετρο
κι εμείς νιώθουμε τον παγωμένο σωλήνα στη μασχάλη που η μάνα μας σφίγγει κοιτάζοντας το ρολόι
– Υπομονή άλλο ένα λεπτό
οπότε ξεχάστε την Αφρική καταλάβατε, για όνομα του Θεού, ξεχάστε την Αφρική, τι βεβιασμένη επινόηση, τι βλακεία, τι ψέμα, μια θάλασσα με δυο όχθες πού ακούστηκε αυτό, την αλμπίνα, λόγου χάρη, φαντάστηκα πως την αγόρασα απ’ τον πατέρα της, τι σου κάνει η αρρώστια...
ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΧΡΟΝΙΑ της δεκαετίας του ’80 ως τον εμφύλιο στη Βοσνία το ’90 και την Αθήνα των αρχών του 2000 ο Θοδωρής ψηλαφεί το οικογενειακό τραύμα: την ηχηρή απουσία του πατέρα, τη μεταμόρφωση του μεγαλύτερου αδερφού του Νίκου σε Νικηφόρο, το βουβό πένθος της μητέρας...
Η Αμίνα, ένα νεαρό κορίτσι από τη Συρία, χάνει τους γονείς της στον πόλεμο και βρίσκεται ολομόναχη και φοβισμένη σε μια βάρκα μαζί με άλλους πρόσφυγες που εγκαταλείπουν τη ρημαγμένη χώρα τους...
Γιατί επιστρέφουμε σε τόπους, ανθρώπους και εμπειρίες του παρελθόντος;
Στο πιο προσωπικό του μέχρι σήμερα έργο ο Θεοφάνης Τάσης συνδυάζει τη φιλοσοφία, την ποίηση και την αυτοβιογραφία σ’ ένα υβριδικό ημερολόγιο...
Το παρόν σύγγραμμα προσφέρει μια ενδελεχή ανάλυση των βυζαντινών και μεταβυζαντινών αντιλήψεων σχετικά με την πολιτική οργάνωση των ιταλικών πόλεων-κρατών, υπό το πρίσμα της πρόσληψης της αρχαίας φιλοσοφικής γραμματείας, διάφορων ερμηνειών της πτώσης του Βυζαντίου και τη δράση της ελληνικής διασποράς στην Ιταλία...
Δεκατρείς ραψωδίες που γράφηκαν σε πρώτη γραφή στη Χερσόνησο το 1973, σε δεύτερη στο Ρέθυμνο το 1974, σε τρίτη γραφή το 2016 και ολοκληρώθηκαν το 2023 στο Ηράκλειο και δεκατρείς ωδές που γράφηκαν το 2020 και 2022 στο Ηράκλειο,