Η αλληλογραφία Κωνσταντίνου Καβάφη (1863–1933) και Περικλή Αναστασιάδη (1870–1950) που δημοσιεύεται στον παρόντα τόμο περιλαμβάνει τριάντα δύο επιστολές...
Η πρώτη επαφή του Κοραή με τη Δύση ήταν ένας συμβιβασμός: η επιδίωξη του για μόρφωση και η απόφαση να μεταβεί στην Ολλανδία ως αντιπρόσωπος του εμπορικού οίκου του πατέρα του...
Μέσα από μια πλούσια εικονογράφηση και παράθεση χωρίων από ιστορικές και λογοτεχνικές πηγές, από νόμους, επιτάφιους και επιγραφές, ο Τζον Μίκαλσον προτείνει μια ακτινογραφία του πολυθεΐσμού των αρχαίων Ελλήνων...
Καθώς ανέτελλε το 1920, οι συνθήκες ειρήνης που είχαν συναφθεί στο Παρίσι το προηγούμενο έτος κάθε άλλο παρά σήμαναν το τέλος της πολεμικής αναταραχής σε μεγάλο μέρος της Ανατολικής Ευρώπης και της Εγγύς Ανατολής...
Η επί τριάντα χρόνια (1861‒1891) αλληλογραφία στη γερμανική γλώσσα του Δανοαυστριακού Θεοφίλου Χάνσεν, από τη Βιέννη, με τον Γερμανό Ερνστ Τσίλλερ, που βρισκόταν στην Αθήνα, είναι μια συγκλονιστική μαρτυρία ζωής, μαθητείας, φιλίας, σεβασμού και επαγγελματικής δράσης...
Με το τρίτομο αυτό έργο, ο Νίκος Πετσάλης-Διομήδης προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό μια συνολική και διεξοδική μελέτη της δεκαετίας 1910-1920, της κρισιμότερης ίσως περιόδου για την εθνική μας πορεία μετά τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας...
O Πολιτικός είναι από τους ύστερους πλατωνικούς διαλόγους, ο δεύτερος μιας τριλογίας που αρχικώς περιλάμβανε τον Σοφιστή, αλλά δεν ολοκληρώθηκε ποτέ...
Με το τρίτομο αυτό έργο, ο Νίκος Πετσάλης-Διομήδης προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό μια συνολική και διεξοδική μελέτη της δεκαετίας 1910-1920, της κρισιμότερης ίσως περιόδου για την εθνική μας πορεία μετά τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας...
Κορυφαίος σκηνοθέτης του θεάτρου και της όπερας, εμβριθής φιλόλογος και ακαταπόνητος ερευνητής των απαρχών της ελληνικής δραματουργίας, μεταφραστής του αρχαίου δράματος, αλλά και του ευρωπαϊκού δραματολογίου, διευθυντής κρατικών θεάτρων, πανεπιστημιακός δάσκαλος και ακαδημαϊκός, ο Σπύρος Α...
Το 1967 οι Εκδόσεις Γαλαξία συμπεριέλαβαν στην περιώνυμη μικρόσχημη σειρά τους «Βιβλιοθήκη Ελλήνων και ξένων συγγραφέων» τα δύο εμβληματικά δοκίμια του Δημητρίου Καπετανάκη «Έρως και Χρόνος» και «Μυθολογία του Ωραίου», που ο ίδιος είχε μεταφράσει από τα γερμανικά, χώρα των μεταπτυχιακών σπουδών του, και τα οποία τον καθιέρωσαν στις νεότερες τότε γενιές ως αινιγματικό συγγραφέα της προσωπικής ομολογίας και ευαισθησίας...
Από πότε και για ποιους λόγους άρχισαν να χρησιμοποιούνται συστηματικά στον γραπτό λόγο γλωσσικές ποικιλίες κοντά στις καθομιλούμενες στη θέση των λεγόμενων «ιερών» γλωσσών (αρχαία ελληνική, λατινική, βιβλική εβραϊκή); Τόσο στον ευρωπαϊκό όσο και στον ελληνόφωνο χώρο, δείγματα χρήσης «κοινής» γλώσσας στην ποίηση και σε διοικητικά έγγραφα υπάρχουν ήδη από τη μεσαιωνική περίοδο...
Η αρχαία ελληνική τραγωδία έθεσε στην εποχή της, μέσα από τον καθρέφτη του μύθου, τα φλέγοντα ζητήματα σχετικά με τον άνθρωπο στους κόλπους της κοινωνίας...