Μπέσης Νεκτάριος

Ένας κόσμος φτιαγμένος από χαρτί, άνθρωποι παγιδευμένοι στα αποτυπώματα των ονείρων τους, η ίδια ανθρώπινη ύπαρξη φτερουγίζοντας κάτω από έναν λιωμένο ουρανό, εκείνη η χαρμολύπη που πλημμυρίζει με μία αστείρευτη φαντασία την καρδιά και το μυαλό, δημιουργώντας καινούριους έρωτες, νέα ταξίδια, ακροβατώντας μεταξύ αλήθειας και ψέματος...

Στη “σκιά του ουρανού” εκτυλίσσονται οι πράξεις μίας αιωρούμενης σκηνογραφίας, μιας εναλλαγής αιθερικών δρομολογίων από τη γη στη σελήνη, από το φως στο σκοτάδι, από τη ζωή στο θάνατο, από την αγάπη στη μοναξιά, από τη φυγή στο όνειρο...

Στη μέση μιας μέρας, είδα ανθρώπους να περπατούν πάνω κάτω σε έναν δρόμο και ένα παιδί που γελούσε, σαν κέρινο ομοίωμα...