Νεοελληνική λογοτεχνία

Τι θα λέγατε να κάναμε μαζί ένα ταξίδι μέχρι την Ιαπωνία; Και μάλιστα να περνούσαμε μαζί κι έναν ολόκληρο ωκεανό, παρέα με έναν μικρούλη κάβουρα; Ε ναι, ο Βερνάρδος -ένας θαρραλέος άστεγος κάβουρας- σας καλεί να τον ακολουθήσετε σ’ ένα απίθανο ταξίδι δοκιμασιών και περιπέτειας, έχοντας ως μοναδικό του εφόδιο την πίστη του στο όνειρό του και την επιθυμία της σωτηρίας των φίλων του...

Σύμφωνα με τον Βασίλη Ιωακειμίδη, Καθηγητή Συγκριτικής Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, η παρούσα μονογραφία του Παναγιώτη Δούρου «καταγράφει μια από τις πιο ελπιδοφόρες και κοινωνικά σημαντικές πρωτοβουλίες στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής, κοινωνικής εργασίας και δημόσιας υγείας στην Ελλάδα του 21ου αιώνα: την Κοινωνική και Πολιτιστική Συνταγογράφηση (ΚΠΣ)»...

Η σχέση της Ερμίνας και του Τζελάλ, του Τζελάλ και της Ερμίνας, είναι ένας έρωτας της αντίπερα όχθης...

Όταν η φιλία δυσκολεύεται να βρει τον τρόπο για να μας αγγίξει και η αποδοχή από τους άλλους μοιάζει με χαμένο παιχνίδι, η μοναξιά δεν πρέπει να είναι η μόνη μας επιλογή… Η περιπέτεια δύο «κοριτσιών», που παρόλη τη διαφορετικότητά τους και τη ζήλια τους, κατάφεραν να γεφυρώσουν τις διαφορές τους, και να ενώσουν μαζί με τις ουρές και τις καρδιές τους, για να ζήσουν μία μοναδική και αληθινή φιλία… Ένα παραμύθι που μας μιλά για τη φιλία και την αποδοχή, μέσα σε έναν κόσμο ανταγωνιστικό, που δεν αγαπά τις «μισές ουρές», αλλά που μπορεί, αν θέλει, ν’ αναδείξει και ν’ αγκαλιάσει τις «ολάκερες φιλίες»...

Τι είναι αυτό που ενώνει τους ήρωες των τριών θεατρικών έργων που συνυπάρχουν σε αυτό το βιβλίο; Τι κοινό έχουν ο αφηγητής και ο επισκέπτης από το έργο «Στο ένα πόδι» που ταυτίζονται με ένα αντικείμενο, ο άντρας και η γυναίκα από την «Πρόβα» με την Πολυξένη και τον μονόλογό της στη «Φόδρα»; Ο κοινός παρονομαστής που τους ενώνει είναι η μοναξιά – οδηγώντας τους μερικές φορές ως την παράνοια...

Κρυφές προδοσίες πίσω από κλειστές πόρτες...

Σταγόνες νερού, σπίθες έρωτα, σκιές πολέμου...

Ένας καθηγητής γλωσσών νιώθει ότι δεν αντέχει άλλο...

Η γιαγιά της Ελπίδας την προσκαλεί στο σπίτι της με σκοπό να της διηγηθεί μια ιστορία, αυτήν της Λένας, η οποία ξεκινά το 1944 στην ελληνική κοινότητα του Καΐρου και τελειώνει το 1974 σε ένα διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας...

Πώς ξεκινάς να γράφεις, όταν μέσα σου όλα έχουν ήδη τελειώσει; Από την επιβλητικότητα του Μαϊάμι μέχρι τις γραφικές γειτονιές της Αθήνας, ο Άλκης αφηγείται τη μοναχική του διαδρομή ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν, έρωτα και φυγή, γονείς απόντες και λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ...

Μια μητέρα πλησιάζει την προκυμαία της Θεσσαλονίκης στα 1963...

-

-

Αυτό δεν είναι ένα βιβλίο...

Το Βάθος πεδίου, το δεύτερο βιβλίο του Κωνσταντίνου Τσεκλένη, συστεγάζει ποιήματα και διηγήματα κάτω από έναν κάθε άλλο παρά τυχαίο κινηματογραφικό όρο στον τίτλο του...