Νεοελληνική πεζογραφία - Διήγημα

Ο πατέρας πρόκειται να ξεψυχήσει ξαπλωµένος στην παραλία κι ο γιος τού ανακοινώνει ότι θα κολυµπήσει...

Μια ματιά πάνω στο κοινωνικό γίγνεσθαι, λίγο πριν και αμέσως μετά τον Πόλεμο, αποτελούν τα διηγήματα της συλλογής...

Ένας ανύπαρκτος εραστής μπορεί άραγε να γεννήσει τα πιο έντονα συναισθήματα στο ταίρι του; Ένα αδιάφορο κουτί είναι αρκετό να μεταμορφώσει σε μαινόμενους ταύρους έναν πωλητή κι έναν δικηγόρο; Μια τεράστιων διαστάσεων κατσαρίδα μπορεί να καταπιεί ζωντανό τον κύριο Μπλου; Σε μια εποχή που άλλα λέμε κι άλλα εννοούμε, θα προσλαμβάνατε έναν προσωπικό μεταφραστή; Τι κοινό έχει το παραλήρημα των θαυμαστών ενός ανθρώπου που εμφανίζεται παντού και πάντα φορώντας τακούνια, με έναν συγγραφέα που δέχεται να αλυσοδεθεί ως σκλάβος, προκειμένου να ανακτήσει τη χαμένη του έμπνευση; Εν τέλει… τι κοινό έχουν αυτές κι άλλες έξι ακόμη ιστορίες σε αυτό το βιβλίο; Μα φυσικά ότι μπορούν κάλλιστα όλες τους να προκαλέσουν μικρά εγκεφαλικά επεισόδια! Θα τις διαβάσετε με δική σας ευθύνη! Να θυμάστε: η συγγραφέας δεν φταίει σε τίποτα! Η συλλογή των δώδεκα διηγημάτων με τίτλο «Μικρά Εγκεφαλικά Επεισόδια», έρχεται να ταράξει τις νόρμες και την κοινή λογική...

Εκατό μέτρα περίπου μακριά από τη συνοικία, στον κεντρικό δρόμο από την Αμμόχωστο προς το Άη Γιωρκούδι, τις Κλαψίδες και τη Σαλαμίνα, ο Γιωρκής πρόσεξε μπροστά του στην άκρη του δρόμου έναν μεσήλικα ποδηλάτη να έρχεται από την κατεύθυνση της παλιάς Αμμοχώστου και να πηγαίνει προς τη συνοικία Σακκάρια...

Ένα καλοκαίρι στο χωριό που καταλήγει σε τραγωδία, μια βόλτα στο καινούργιο σουπερμάρκετ που τελειώνει σαν φάρσα, ένας έρωτας που δεν λέει να ξεχαστεί, ένας άλλος που ευτυχώς ξεχνιέται για πάντα, μια εξόρμηση για τα κάλαντα των Χριστουγέννων που μετατρέπεται σε μάθημα ταξικής αυτογνωσίας, η φωτογραφία μιας βάφτισης που αποκαλύπτει μια κρυμμένη ζωή...

Ένα βιβλίο που θα σε κάνει να δεις τα Χριστούγεννα…από την ανάποδη! Χριστούγεννα! Για πολλούς η καλύτερη εποχή του χρόνου...

Η Επιστημονική Φαντασία είναι ένα απαιτητικό είδος...

Τρεις νουβέλες σε έναν ευσύνοπτο τόμο, μύηση στο μυθοπλαστικό σύμπαν που γέννησε την αριστουργηματική ταινία «Ρόζα» τού Χριστόφορου Χριστοφή που ταξιδεύει πλησίστια στον γήινο αλλά και στον υπερβατικό χωροχρόνο...

Μια ταλάντωση ποίησης και ρεαλισμού είναι τα 10 διηγήματα της Σταυρούλας Δεκούλου που απηχούν πολλές διαχρονικές μαρτυρίες της ζωής...

Αυτά τα δεκατρία διηγήματα του βιβλίου διαχέονται σε όλο το εύρος των ανθρώπινων συναισθημάτων και καταστάσεων, όπως συμβαίνει και στη ζωή μας...

Θέματα, όπως η μελαγχολία για την πολιτική, ο έρωτας σε μεγαλύτερη ηλικία, οι ρυτίδες που ζωγραφίστηκαν από τα επαναλαμβανόμενα χαμόγελα, το χάδι της ακροθαλασσιάς, ένας λογαριασμός της ΔΕΗ που χρησιμεύει για σελιδοδείκτης, και άλλα συναφή, θέματα που απασχολούν τους σύγχρονους ανθρώπους, δημιουργούν το τοπίο της Μαρίας Κακογιάννη, που μοιάζει μεθυσμένο και που η γλώσσα του φαίνεται να σκοντάφτει, καθώς οι προτάσεις προσπαθούν να βρουν ρυθμό...

Κατέβηκα γλήγορα στο δρόμο και μπήκα και γω στο σπίτι της Τάσως...

Όχι, η γειτόνισσα έλεγε την αλήθεια...

Και τότε σφαλούσε τα μάτια του και παραδινότανε σε φαντασίες, πως είτανε τάχα οι δυο τους με την Πολυξένη σε κήπους λουλουδένιους, και τον έπαιρνε κείνη στην αγκαλιά της και τονε κουβαλούσε μέσα-μέσα από τα λουλούδια, και τον έσφιγγε –κι άνοιγε μια τα μάτια του και την έβλεπε κοιμισμένη, και δυνάμωνε την αισθητική του με την όψη της, και πάλε τά ’κλεινε τα μάτια του, για να συνεχίσει τις φαντασίες του, πως πλάγιαζαν κοντά-κοντά, έτσι καληώρα που είτανε και τώρα πλαγιασμένοι...

Σαν άραξε η βάρκα του εκεί κάτω, βγαίνει όξω και τραβάει ίσια κατά τ’ αμπέλι του Γληγόρη του Φυσέκη, πηδάει από τον τοίχο, γεμίζει την ποδιά του σταφύλια, και γυρίζει πίσω, σα να μην είταν εκείνος...