Νεοελληνική πεζογραφία - Διήγημα

Ένας άνθρωπος ξυπνά στο μέλλον και ανακαλύπτει πως είναι συνδεδεμένος με μια μηχανή που ρυθμίζει όλες τις βασικές του λειτουργίες...

Οι ιστορίες του βιβλίου αυτού έχουν τόση σχέση με την πραγματικότητα όση και τα όνειρα που βλέπουμε μια νύχτα στη ζωή μας...

Σειρά διηγημάτων...

Το βιβλίο Της εξοχής τα πρωινά είναι μια συλλογή διηγημάτων μικρής φόρμας με έντονα υπαρξιακό χαρακτήρα...

Μικρές φωτιές, σαν αυτές που ανάβουν στην φύση ξαφνικά μέσα στην καλοκαιρινή νύχτα, όταν όλα φαντάζουν ήρεμα και γαλήνια...

Ομορφιά… Ευλογία η κατάρα; Μια κοπέλα ερωτεύεται το αγόρι της αδερφής της, μια αθώα πλάκα οδηγεί τελικά έναν άνθρωπο στον θάνατο, μια γυναίκα που ζυγίζει πάνω από εκατό κιλά, αλλά και μια έφηβη που την κοροϊδεύουν όλοι επειδή είναι υπερβολικά αδύνατη...

Στις σελίδες αυτού του βιβλίου δεν θα βρείτε μεγάλους πολιτικούς λόγους...

Δώδεκα + δώδεκα ιστορίες που γράφτηκαν με χρονική απόσταση τριάντα τόσων χρόνων στέκονται απέναντι, κοιτάζονται καρσί και ταξιδεύουν χορεύοντας πέρα από τη μνήμη και την ταυτότητα, μέχρι εκεί όπου το ασχημάτιστο δίνει τις αινιγματικές απαντήσεις του...

«Τι σε έκανε να γίνεις ιερέας;» τον ρώτησε...

Κάποιος του οποίου το όνειρο δεν διαφέρει από την πραγματικότητα, κάποια που όσο περπατά χάνει τον δρόμο της επιστροφής, σπίτια που εξαφανίζονται κι άλλα που βρίσκονται στη θέση τους, γονείς που μοιάζει να μην γερνάνε ποτέ πλάι σε παιδιά που δεν μεγαλώνουν ποτέ, περιηγήσεις σε πόλεις στις οποίες ο ορθολογισμός βασιλεύει όσο το φυσικό περιβάλλον τελεί υπό εξαφάνιση...

Ο τόπος είναι η Σμύρνη, όπως υπήρξε κάποτε, με τις συνοικίες, τους δρόμους, τα σχολεία, τις εκκλησίες και την προκυμαία της, αλλά την ίδια στιγμή μια πόλη φασματική, εσωτερική και άυλη, όπως έχει εγγραφεί στο μυαλό και στην καρδιά των ηρώων...

Η υδατοσφαίριση δεν είναι μόνο τα πρωταθλήματα, τα μετάλλια, οι θεαματικές φάσεις στην τηλεόραση...

Μικρά γαβγίσματα άκουσε καθώς περνούσε από το μονοπάτι του κήπου και έχωσε τα χέρια δειλά μέσα στα ξερά φύλλα κάτω από τη φουντουκιά, Ήταν τα γιούλια, που σαν αδέσποτα σκυλιά, γάβγιζαν τον χρόνο κι έναν μεθυσμένο στο κατώφλι του σπιτιού...

Το βιβλίο ξετυλίγεται σε διακόσιες είκοσι οκτώ ακριβώς σελίδες Ζωής και πορείας παροδιτών, ανθρώπων που κινούνται στα περιθώρια και τις παρυφές της ζωής και της κοινωνίας...

Με γραφή άμεση και ανθρωποκεντρική, ο συγγραφέας φωτίζει μικρές και μεγάλες στιγμές της ζωής, αναζητώντας πίσω από τα γεγονότα την ευαισθησία, τη μνήμη, τη συντροφικότητα και την ανάγκη του ανθρώπου να νοηματοδοτήσει τον κόσμο γύρω του...