Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα

Υπάρχουν γυναίκες που πίσω από τις κλειστές πόρτες βυθίζονται στη σιωπή...

Ήμουν ερωτευμένη με δύο άντρες...

06:23 Κοιτάζω το ρολόι μου...

Ο Ρήγας Καλλιγάς είναι αποφασιστικός, επίμονος και εκνευριστικά ειλικρινής...

Είχα καταλάβει πώς είχαν περάσει ανεπιστρεπτί οι εποχές που είχα οποιαδήποτε δυνατότητα...

Το βιβλίο παρακολουθεί και καταγράφει αποσπασματικά στιγμές από τη σύντομη ζωή του Αλκιβιάδη, κεντρικού ήρωά του, καθώς και προσώπων που συνδέθηκαν με οποιονδήποτε τρόπο με εκείνον...

[…] «Ροδοσταλένια θα την πούμε», επέμεινε τότε η μάνα μου στον πατέρα μου...

Ένα συγκινητικό μυθιστόρημα μέσα στο ταραγμένο ιστορικό πλαίσιο του Εμφυλίου...

Το υποφωτισμένο Παρίσι, μια χούφτα διαμάντια και ένα βιβλίο με αστυνομικό χαρακτήρα…και όχι μόνο! Παρίσι, Παραµονή Χριστουγέννων, 2011 Ώρα 00:01 Ο ντετέκτιβ Περντό απολαµβάνει τις τελευταίες του ηµέρες στο Τµήµα του Ιλ ντε λα Σιτέ λίγο πριν από τη συνταξιοδότησή του στην εκπνοή του χρόνου όταν η νεαρή Μαρί Σολιέ, γόνος γνωστής οικογενείας της ελίτ του Παρισιού, βρίσκεται να περιπλανιέται στα σοκάκια της Μον- µάρτρης µε τα ρούχα και τα χέρια της βουτηγµένα στο αίµα...

Ένα πρωτότυπο βιβλίο με θέμα την πνευματική αναζήτηση ________________________________________ Τι είναι η ψυχή και από πού προέρχεται; Είναι αθάνατη ή χάνεται όταν ο άνθρωπος πεθαίνει; Υπάρχει ζωή µετά τον θάνατο ή χανόµαστε στην ανυπαρξία; Ζούµε µόνο µία φορά ή µε κάποιο τρόπο «ξαναερχόµαστε»; Ποιος είναι ο σκοπός µας και ποιο το πεπρωµένο µας; Όλα αυτά είναι κάποια από τα αιώνια ερωτήµατα που συνοδεύουν πάντα τον άνθρωπο, από την πρώτη στιγµή που κοίταξε ψηλά στον ουρανό...

Αγρίεμα, συγκέντρωση, πίεση! Μπροστά έρχεται γρήγορα αριστερή τυφλή κλειστή στροφή...

Στις αρχές Αυγούστου του 1932 φτάνουν στο Σούνιο, για μια εβδομάδα διακοπών μαζί με τις οικογένειές τους, οκτώ έφηβοι οι οποίοι, στη μετέπειτα ζωή τους, θα εμπλουτίσουν με το λογοτεχνικό τους έργο τη συλλογική φαντασιακή αντίληψη του 20ού αιώνα...

Σύμφωνα με την Ελληνική Λαογραφία ο Φύλακας των Κόσμων ζωσμένος με τα σπαθιά του, που δεν αγγίζουν ποτέ αίμα, και με την κάπα του για να πετάει, σχίζει τον αόρατο τοίχο ανάμεσα στους κόσμους δημιουργώντας μονοπάτια για να επικοινωνούν μεταξύ τους και να περνάει ο ένας μέσα από τον άλλον...

Συναντηθήκαμε τυχαία λίγες μέρες πριν ξεκινήσει η τελευταία μας χρονιά στο σχολείο...

Απ’ το ‘Ατελιέ Ραπτικής’ της πάλαι ποτέ κοσμικής Αθήνας, έως το ‘Επιδιορθώσεις & μεταποιήσεις ρούχων’ της ξεπεσμένης λεωφόρου Πατησίων, κάπου ανάμεσα στο κρατικοποιημένο ΜΙΝΙΟΝ και τα αμέτρητα βίντεο κλαμπ της τσιμεντένιας μεγαλούπολης… Η Αθήνα της Μεταπολίτευσης έως την εποχή του ‘ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια’, μέσα από ένα ιστορικό μοδιστράδικο που πέρασε απ’ τη μάνα στην κόρη...