Νεοελληνική πεζογραφία - Μυθιστόρημα

Η Ευανθία, τον Σεπτέμβριο του 1922, ήταν δεν ήταν δώδεκα χρονών όταν βρέθηκε να περιφέρεται μόνη της ανάμεσα σε τόσους άλλους ανθρώπους με την ίδια αφετηρία, το τέλος του κόσμου τους όπως τον ήξεραν...

Παρίσι 1986...

-

Ο θηρευτής των ψυχών...

Στη μουσική πρωτεύουσα της Αμερικής,το Νάσβιλ, η Έλενα και ο Τζορτζ θα έχουν μια δεύτερη ευκαιρία, για ένα νέο ξεκίνημα… Υπάρχουν δεύτερες ευκαιρίες στον έρωτα; Το βράδυ που η Έλενα Στεργίου κατακτά την κορυφή στη μουσική καριέρα της, βλέπει τον κόσμο γύρω της να γκρεμίζεται, καθώς ο αρραβωνιαστικός της την εγκαταλείπει λίγους μήνες πριν από το γάμο τους...

SCRIPTA MANENT...

Σε κάποια μέρη το παρελθόν δεν πεθαίνει ποτέ...

-

Πώς είναι άραγε να χαρακτηρίζεσαι «κακή νοικοκυρά, μέτρια μαγείρισσα, τουρίστρια μάνα», στα πενήντα-φεύγα σου, όταν ακόμα κι αν το θέλεις είναι πολύ αργά για να αλλάξεις εν κινήσει; Όταν η κόρη σου σού τη λέει γιατί είναι στο τέλος της εφηβείας (17), ο γιος σου σού τη λέει γιατί είναι στην αρχή της εφηβείας (14), ο άντρας σου, που σου έχει πει όλα τα παραπάνω σε παρατάει γιατί είσαι όλα τα παραπάνω, κι εσύ που δούλευες σε τσίρκο μέχρι προχθές μένεις σόλο αρκούδα να φέρνεις βόλτα τα παιδιά και τα καθημερινά τους δράματα, το σπίτι και τη λάτρα του, τα πλυντήρια, τα μαγειρέματα, τα κουζινικά και τα εξωκουζινικά, φίλες, φίλους, (ψιλο)δουλειές και το ζοφερό “Club27”, που ασχολείται μόνο με καλλιτέχνες οι οποίοι έφυγαν από τη ζωή νέοι… Ειλικρινά, αν δεν ήμουν η Σόνια, η εν λόγω πενήντα-φεύγα μητέρα των δύο εν λόγω παιδιών, άρτι χωρισμένη, πρώην καλλιτέχνιδα του τσίρκου και νυν ταχυδακτυλουργός, αν δεν είχα μια «ηλίθια» αίσθηση του χιούμορ και φίλες με αντίστοιχη αίσθηση του χιούμορ, δεν έχω ιδέα πώς θα απαντούσα σε αυτές τις ερωτήσεις...

Η Ζωή ήταν μόλις δεκαοχτώ χρονών, όταν έχασε τους γονείς της κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες...

-

-

Αθήνα, Δεκέμβρης 2008...

Μια ιστορία για τις υψηλές θερμοκρασίες που αναπτύσσουν τα προσωπικά μας οικοσυστήματα...

Ελλάδα...