Με το βλέμμα της στο ύφασμα που ζοριζόταν στα χέρια της μάνας της τόση ώρα, και την παλάμη στα χείλη, ίσως για να συγκρατήσει τις λέξεις και να μην απαντήσει σε όσα άκουγε, ή την αναγούλα που μαινόταν μέσα της, έκλεισε τα μάτια της για μια στιγμή μόνο, κι έπειτα, χωρίς να πει τίποτα, πήρε την τσάντα της από τον πάγκο και έκλεισε την πόρτα πίσω της σιγά κι αθόρυβα, όπως είχε μάθει τόσα χρόνια...
Στη χαραυγή του 20ού αιώνα, όταν οι αυτοκρατορίες καταρρέουν και οι χάρτες ξαναχαράσσονται μέσα στη δίνη των πολέμων, η οικογένεια Αϊβάζη ξεριζώνεται από τα Αλάτσατα της Ερυθραίας, την πατρογονική της γη, και παραδίνεται στο ρεύμα της Ιστορίας που δεν γνωρίζει οίκτο...
Σ’ έναν κόσμο όπου το σκοτάδι έχει καταπιεί το φως και το αίμα είναι το μόνο νόμισμα ισορροπίας, ένας άντρας παλεύει να σταθεί ανάμεσα στους ζωντανούς και τους καταραμένους...
Η Σκιά των Δρόμων είναι μια αλλόκοσμη, μετα-αποκαλυπτική φιγούρα, ένα πλάσμα φτιαγμένο από σάρκα και μέταλλο, που ταξιδεύει μέσα στην έρημο πάνω στο Λείψανο — μια μηχανή-κατάρα, χτισμένη από κόκαλα, σίδερο και τα απομεινάρια ενός κατεστραμμένου κόσμου...
Η Ρένα, μια όμορφη νεαρή κοπέλα, γεμάτη όνειρα για τη ζωή, εγκαινιάζει το κατάστημα της απέναντι από μια πλατεία όπου κάποιος έχει χτίσει ένα περίεργο άγαλμα...