Νεοελληνική ποίηση

-

-

Είμαι άλογο σ’ ένα παλιό λιθάρι σφιχτά δεμένο μ’ ένα σκοινί παλιό και ξεσκισμένο...

Να ταξιδεύεις στην πλανεύτρα θάλασσα για τόπους αλαργινούς κι ωραίους και να εύχεσαι γαλήνια να ’ναι, καταδεκτική και φιλόξενη, να σου χαμογελάει και να σε προσέχει, όλοι θέλουμε αγάπη...

Οι νοικοκυρές αγοράζουν ψευδαισθήσεις από τα ράφια των σουπερμάρκετ...

Η σιωπή δεν είναι το αντίθετο του λόγου, ούτε ο λόγος είναι το αντίθετο της σιωπής...

7...

Πρόλεκτο Το πρώτο του Δεκέμβρη στον χρόνο πια που δε γυρνά...

Η ποιήτρια εξυμνεί την ίδια τη ζωή μέσα από διάφορες αναδρομές στην παιδική και ενήλικη ζωή χρησιμοποιώντας αλληγορικές εικόνες...

Το όγδοο βιβλίο του Βασίλη Ντόκου Ο σκοπός του αρχιτέκτονα είναι μια οιονεί ποιητική σύνθεση, όπου η πρισματικά βιωματική οπτική των σπιτιών τείνει σταδιακά στον συγκερασμό της τελεολογικής έννοιας του σκοπού του αρχιτέκτονα με τη ρυθμική και μελωδική του σκοπού των ασμάτων του ποιητή, ανακαλώντας την τονικότητα ενός συμπαντικού τραγουδιού, του οποίου ο αρχέγονος ρυθμός διέπει ακόμη τα σπίτια, τους ανθρώπους που τα κατοικούν και την ποίηση των συμβάντων μέσα σ’ αυτά...

CASA LEONE Σ’ έναν κόσμο που ρέει Σε ταξίδεψα Κυριακή πρωί Στο λιμάνι των λεόντων Την ώρα που χιλιάδες Μικροί ζεστοί καθρέφτες Ταλαντώνονται στον κυματισμό Με τα χείλη σε ξεγυμνώνω Από το μεταξωτό κιμονό Κάτω από έναν ξύλινο ουρανό Που σκεπάζει το πάθος σου...

Έρωτας, αγάπη, θάνατος, βλάσφημες προσευχές, οργισμένες ματιές, αθώα παρατήρηση...

-

ΚΑΛΗ ΑΝΤΑΜΩΣΗ Τις ημέρες εκείνες αποσπασμένος από το ποιείν και από κάθε όνομα κι από το νόημα ακόμη από τα πάντα κι απ'' το τίποτα ο ποιητής σαν να έφευγε ήταν σαν να ερχόταν Έτοιμος και ανέτοιμος και ούτε Για τί για ποιόν για πότε; Ποιο όνομα εξάλλου και ποιο νόημα; Και στον λυμένο αέρα μάτια βουβά και αυτόνυκτα στόματα εξαντλημένα αργά μασώντας και μασώντας χρόνο Κι ένα σφυρί πελώριο αιωρούνταν επάνω από το ήσυχο αρνί Κι ο σκοτεινός αιώνας άεργος με πλησίαζε ολοένα με ένα βαρύ τσαμπί νομίσματα στο χέρι και ανήσυχος πολύ περιπλανιόταν μυριογυαλίζοντας καθώς και την απόκοσμη ανάσα του κρατούσε ακόμη Τις μέρες εκείνες ο πατέρας μου Καλή αντάμωση είπε Και της μητέρας έδυε τρέμοντας και τρέμοντας το χέρι ίνα ζωής ξεριζωμένη Εδώ ή εκεί δεν ήμουν Και δεν είμαι πια ή ακόμη [...

Πίσω από το πρίσμα της ψυχής, μια ποιητική συλλογή ρίχνει φως στα (α)γνωστα (συν)αισθήματα...