«Σ’ αυτόν εδώ τον τόμο, με τον εύλογο τίτλο Ποιητικά γεφυρώματα, διαβάζουμε τις παραλλαγές μιας ομάδας μαθητών πάνω στα θέματα και τους εκφραστικούς κώδικες που προτείνουν κάποιοι (εφτά τον αριθμό) από τους μεγάλους ποιητές μας της γενιάς του ’20 και του ’30...
Σπόνδυλο τον σπόνδυλο, ο Χρήστος Κινάνι με το πρώτο του βιβλίο συνθέτει μια ποιητική σπονδυλική στήλη που μπορεί να κρατήσει ένα σώμα ορθό, μα και αιώνια φυλακισμένο σε ένα δωμάτιο γεμάτο καίριες και καλά ακονισμένες στιγμές...
Σε αυτήν τη δεύτερη ποιητική του σύνθεση, ο ποιητής ενορχηστρώνει μια «χορεία» λέξεων και συναισθημάτων σε μια σπονδυλωτή αφήγηση ποιητικού οίστρου και πένθους...
Τι είναι αυτό που κινεί την πένα του Ιωάννη Κοκκάρη και κατ’ επέκταση τη μουσική μπαγκέτα μου;
Τώρα, στο τέλος της μουσικής διαδρομής μας, μπορώ να πω με σιγουριά ότι ο άνεμος, που παρασύρει τα πάντα, όταν χάνει τον έλεγχο και χαϊδεύει απαλά και φιλικά το μέτωπο...
Αν ποτέ βρεθείς
Στο λαβωμένο τούνελ
Και κοιτάξεις μακριά
Τη γαλαζοπράσινη κοιλάδα
Με τα πανύψηλα κυπαρίσσια
Και τις λευκοντυμένες αμυγδαλιές
Θυμήσου την Άννα
Τα ολόχρυσα νιάτα της
Την καθαρή φορεσιά της
Τα ανοιχτά της μάτια
Που αντίκρυσαν τον κόσμο
Για τόσο λίγο
Που ονειρεύτηκε τη θάλασσα
Τον ήλιο με τα καλοκαίρια του
Τον αναπάντεχο έρωτα
(...