Νεοελληνική ποίηση

Ποιητική συλλογή αφιερωμένη στην μνήμη της αγαπημένης μητέρας του...

Στά ποιήµατα τῆς συλλογής αὐτῆς πρωταγωνιστοῦν γνωστά, ἀλλά καί ἄγνωστα, πρόσωπα τῆς Ἀναγέννησης, πού µέ τό ἔργο τους διαµόρφωσαν µιά ὁλόκληρη ἐποχή, τά ἐπιτεύγµατα τῆς ὁποίας καθόρισαν τήν ἐξέλιξη τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισµοῦ...

Η τρίτη ποιητική συλλογή της Νικολέττας Κατσιδήμα - Λάγιου...

Στο σύντομο πέρασμά της από τούτον εδώ τον κόσμο η Αλεξία Τούλιου πρόλαβε και έκανε το εξής απλό: πήρε μια πλαστική άσπρη καρέκλα και άρχισε να την τραβά, άλλες φορές προσεκτικά και άλλες απρόσεκτα, και να χαράζει τα ίχνη της πορείας της στην άμμο...

-

ΓΙΑ ΣΕΝΑ… Τα μάτια σου δυο θάλασσες σ’ εκείνες αρμενίζω και πάνω στο πακέτο μου εσένα ζωγραφίζω οι τέμπερες τελειώνουνε η πένα μου στεγνώνει η γόπα καίει τα δάχτυλα και ο ουρανός βουρκώνει έχω έναν χρόνο να σε δω μακριά σου αρμενίζω τα κύματα με κυνηγούν μα η σκέψη μένει πίσω...

-

Ψιθυριστά, ήρεμα και κατασταλαγμένα, η Βασιλική Πετράκη Αξαρλή μάς αφιερώνει τις νέες της ποιητικές δημιουργίες, οι οποίες πηγάζουν μέσα από την ψυχή της, μέσα από την επιθυμία της να κληροδοτήσει στις επόμενες γενιές τις παλιές και ουσιώδεις ηθικές αξίες, που φθίνουν, που χάνονται, που αλέθονται στις μυλόπετρες της κενής εξέλιξης...

Αυτή η ποιητική συλλογή της Βασιλικής Αξαρλή – Πετράκη είναι ακριβώς ό,τι υποδηλώνει και ο τίτλος της...

Κάθε βράδυ, κλείνοντας τα μάτια, η γλυκιά νύχτα παίρνει τις ανθρώπινες σκέψεις, πότε χαρούμενες, πότε λυπητερές και τις αφήνει να χαθούν στο άπειρο, τις κάνει αστέρια λαμπερά, τις μετουσιώνει σε όνειρα...

-

Ποιητική συλλογή 50 ...

Όσα κι αν ήξερες, εδώ οφείλεις να τα ξεχάσεις...

Με αφορμή την Πρόσκληση λογοτεχνικού έργου που απηύθυνε η Σύγχρονη Εποχή προς τιμή των 50 χρόνων της, δημιουργήθηκε μια εξαιρετική συλλογή ποιημάτων από ποιητές που υφίστανται ήδη ή εμφανίζονται για πρώτη φορά στο λογοτεχνικό στερέωμα της χώρας...

ΝΑ ΣΟΥ ΕΞΗΓΗΘΩ ΑΣΦΑΛΩΣ για ό,τι με κάνει να αισθάνομαι την νεότητά σου στο έπακρον της προσμονής μου μιας και απαιτείται για αυτό καθαρότητα και αγνότητα σίγουρη που να επιστρέφει πίσω και σε εμένα μιας θέαινας σαν και σένα από το διπλανό χάδι που υπόκειται να ‘ναι όπως κάτι που δεν επιβάλλεται αλλά προϋπάρχει στους κανόνες της ζωής και των ερχομών στα λεπτά δάχτυλά σου με μελάνι που εγγράφεται σε παλαιά χειρόγραφα και βρίσκουμε τις αναλογίες στην έκφραση παραγοντικού φακού ή μήπως για να αγγίζονται πίνακες στην αλήθεια από τα μάτια σου και την αθωότητα εντελώς σε συστάσεις Verve right...