ΕΧΩ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ
το λέω: «ήταν μια μέρα δύσκολη κάτω από το σώμα μου
ήρθε και ξάπλωσε ένα μυρμήγκι τόσο κουρασμένο από τις
εξορμήσεις του να βγει να δουλέψει για λίγο φαγητό κι
ύστερα να πάρει το λεωφορείο να γυρίσει πίσω εκεί που
λέει ότι είναι σπίτι του εκεί που είναι το τραπέζι και το
μαξιλάρι του κι ένα μικρό ποτήρι γυάλινο που έχει για να
μαζεύει τη βροχή»...
Η δεύτερη ποιητική συλλογή της Ελεωνόρας Χατζηαβράκογλου, «Ανάμεσα σε ανθρώπους και θηρία», αναφέρεται και πάλι στον άνθρωπο και στη διττή του υπόσταση...
Έννοιες γένους θηλυκού όπως, ελευθερία, αλλαγή, αλήθεια, συνειδητοποίηση, απώλεια, προδοσία, νοσταλγία, αγάπη, ονειροπόληση, απόδραση, δύναμη και αλληλεγγύη, που περπατούν μέσα στους στίχους της Μαρίας Τσιμικλή, συναντούν την έμπνευση, τη γενναιοδωρία, τη μουσική του Τάσου Γκρους, που αφήνει άλλο ένα αποτύπωμα ξανά και αλλιώς στο μουσικό γίγνεσθαι, με νέες εκφραστικές προσεγγίσεις...
Ο τόμος αυτός εξετάζει τα βραβεία -όχι τιμητικές διακρίσεις ή ευφήμους μνείες- από το 2010 έως και το 2022, αναφέρεται δηλαδή σε ένα χρονικό πλαίσιο δεκατριών ετών, άρα υπάρχει μια αρκετά καλή εικόνα των ποιημάτων και των ποιητών που αυτά «εκπροσωπούν»...