Νεοελληνική ποίηση

Η ζωή μετά την έξοδο από το πλατωνικό σπήλαιο της επιβίωσης —το Matrix νεολογικά— και την απεγκατάσταση του ασύνειδου κοινωνικού προγραμματισμού...

Κάθε φωνή που «κοσκινίζεται» είναι μια φωνή που […] έχει περάσει στη λήθη...

-

Μια ποιητική διαδρομή μέσα από την απώλεια, τη μοναξιά, τον φόβο και τη βαθιά ανάγκη για λύτρωση...

ΝΕΡΟ ΚΑΙ ΧΩΜΑ Όταν στη χούφτα μού ’κλεισαν της μοίρας μου το πάσο, δραπέτευσα απ’ την κούνια μου· καβάλα στα τακούνια μου απέναντι θα φτάσω...

Βιβλίο Σκόρπιες κηλίδες καφέ μια κάποια μυρωδιά βαρέος καπνού και άτσαλα τσαλακωμένες σελίδες πρόδιδαν τον περισπούδαστο -μα κάπως απρόσεκτο- αναγνώστη Ο τίτλος του έκανε αναφορά στη χαμένη λαλιά ενός πλανεμένου λαού η γλώσσα του οποίου επιβίωνε σε κάτι παμπάλαια ονόματα ποταμών και σε αρχαία κείμενα όπου με λεπτή περιφρόνηση οι συγγραφείς των κειμένων αναφέρονταν στην γλώσσα αυτών των ξεχασμένων βαρβάρων ο αναγνώστης είχε κρατήσει επιμελείς σημειώσεις υπογραμμίζοντας επίμονα συνδέσμους παρατακτικούς και υποτακτικούς όπως το και και το ''γιατί''΄ή το όταν και το ή το βιβλίο είχε διανύσει έναν μεγάλο δρόμο από τον τόπο εκτύπωσής του και βρέθηκε πεταμένο σε μια αγορά παρέα με βιβλία γραμμένα σε παράξενες-αντίστροφες γραφές από εκεί το πήρα δίνοντας δυο νομίσματα μικρής αξίας το θέμα του βιβλίου μού ήταν σχεδόν αδιάφορο όμως αυτή η βαθιά του μοναξιά με καλούσε επιτακτικά να τ'' αγοράσω Δεν ξέρω αν ο συγγραφέας και ο τέως αναγνώστης του φαντάστηκαν μια τέτοια μοίρα όμως εγώ φρόντισα να το τοποθετήσω δίπλα στους τόμους μιας παλιάς, παρωχημένης εγκυκλοπαίδειας που κανείς δεν διαβάζει πια...

-

Εδώ τα παιδιά μιλούν με τα δέντρα, εμπιστεύονται τα πουλιά, κρύβουν θησαυρούς σε κουτιά και αφήνουν τις ευχές τους να ταξιδεύουν στον αέρα...

-

-

-

-

Πώς ένιωσε ο Αίαντας απέναντι στον Οδυσσέα; Πώς νιώθει ένας άνθρωπος όταν παλεύει με τα κύματα; Πνιγμένος στο συναίσθημα από κύματα που ρέουν απ’ το ίδιο το μυαλό του; Μια αφήγηση συναισθημάτων...

-

Στις Αορτικές Ρωγμές ο πόλεμος δεν έχει μέτωπο, κατοικεί μέσα μας...