Παμπούδη Παυλίνα

Αυτό το βιβλίο, ένα μικρό, προσωπικό, συνειρμικό λεξικό, συγκεντρώνει σκόρπιες σκέψεις για μερικές λέξεις και για μερικούς ποιητές...

Πρόκειται για μια «μυθιστορία» που καλύπτει το χρονικό διάστημα 1900-2000 και της οποίας η πλοκή, καθώς εκτυλίσσεται σύρριζα στις διαπλοκές της ελληνικής Ιστορίας, «μνημειώνει» και τη ζωή ανθρώπων που αναλώθηκαν σε παράλληλους, εσωτερικούς εμφύλιους, περνώντας τα δικά τους πάθη μαζί με όλα τα δεινά του τόπου...

ΝΥΧΤΑ ΔΙΑΣΠΑΡΤΗ από ...

-

-

-

-

ΤΟ ΓΡΑΜΜΕΝΟ 1 (Ν’ αρχίσω, είπα): Ν’ αρχίσω, είπα, έναν νέο κύκλο Έστω σπείρα έστω έλλειψη: ας διαλέξω Τρεις ιστορίες να διαπλέξω –μια από παραβολές, μια από ίσκιους, μια πιο δύσκολη– Στην πρώτη Θα έβγαινα Τρίτη πρωί στην πόρτα με βροχή Δρόμοι υγροί σαλιγκαριών Ποιος ξέρει ποιον θ’ ακολουθούσα Θα απομακρυνόμουν όσο άντεχα Χωρίς προοπτική Θα μ’ έχανε το δάσος Θα ’χανα το σανδάλι μου σε φτέρες προϊστορικές Μνήμη φωλιά σκορπιών θα σκόρπιζε η θνητή μου φτέρνα Θα έτρωγαν τα πετεινά του ουρανού τα ψίχουλα απ’ τα λόγια μου Μόνο στροφές για την επιστροφή Και θα ’χε γίνει πια η πόρτα υποβρύχια: Ή θα καταδυόμουν Ή θ’ άνοιγα μαύρη ομπρέλα και θ’ ανέβαινα στη δόξα...

Ο απερίγραπτος κόσμος της Παυλίνας Παμπούδη είναι, αναμφισβήτητα, ένα σύμπαν αναγνωστικής απόλαυσης...