Παραδεισανού Ειρήνη

Ζώνει το καύκαλο της γης η βυθισμένη κόρη το χέρι της κατάρτι τα σφυρά της μάρμαρο κι ο γλύπτης κοιμάται...

μικρό μου αντίβαρο ...