Πατσαρός Κωνσταντίνος

Χωρίς γονείς, χωρίς δασκάλες, χωρίς πετσέτες, χωρίς τυρόπιτες...

Ο βασικός χαρακτήρας αυτής της ιστορίας, ο Αρίφ, ένα παιδί της έκτης δημοτικού, νομίζει ότι είναι εξωγήινος… με τρεις κεραίες για μάτια, δορυφορική μύτη, έξι προβοσκιδοαυτιά για τράβηγμα και έναν σβέρκο διάδρομο προσγείωσης για γήινες σφαλιάρες και μολύβια...

Εκεί κοντά ήταν η πιο ηλικιωμένη ελιά από όλες, το μεγαλύτερο δέντρο του κτήματος, γύρω στα τριακόσια χρόνια ζωής, περήφανη γιαγιά, δέσποζε για να μας καλωσορίζει κάθε φορά που ερχόμασταν στο νησί, αλλά και να μας αποχαιρετάει όταν με βαριά καρδιά αναχωρούσαμε...