Προσωπικές αφηγήσεις - Μαρτυρίες

Έχει τεθεί πολλές φορές το ερώτημα κατά πόσον οι προσωπικές εξομολογήσεις, όταν δεν αφορούν τη συμμετοχή στα λεγόμενα «μεγάλα γεγονότα» μπορούν να διαπεράσουν το φράγμα του ατομικού και να γίνουν κοινός τόπος, δηλαδή να καταφέρουν να διδάξουν ή να τέρψουν...

Ο συγγραφέας του εξομολογητικού αυτού βιβλίου διατρέχει τη ζωή του από τη γέννηση και τα σχολικά του χρόνια μέχρι τώρα, προσπαθώντας να αναψηλαφήσει το νόημά της - ένα νήμα που παραμένει γι’ αυτόν οδηγός και φωτοδότης...

«Είχα ανάγκη να γράψω, για να θυμηθώ τα χρόνια της αθωότητας, να χαρώ, να χαμογελάσω, να γελάσω, να κλάψω… Με το που μπαίναμε στο χωριό, εμείς οι εισβολείς του καλοκαιριού, η μύτη μου γινόταν πλακουτσωτή και κόκκινη από την πίεση, αφού την είχα κολλημένη στο τζάμι του αυτοκινήτου...

Υπάρχουν φορές που νιώθουμε ότι κουβαλάμε στους ώμους μας το βάρος ολόκληρου του κόσμου...

Άγγιγμα ψυχής ή εξομολόγηση; Γυναίκες που έχουν μέσα τους ζωή, πολλή ζωή, και η ζωή τις τραυμάτισε...

«Το να επιζήσεις χωρίς να αρνηθείς τίποτα από τον ηθικό σου κόσμο» αναφέρει ο Πρίμο Λέβι για τους εκτοπισμένους στα στρατόπεδα του θανάτου, «εκτός από περιπτώσεις μεγάλης εύνοιας της τύχης, ήταν δυνατόν μόνο σε ελάχιστους και αυτοί ήταν άνθρωποι ανώτεροι, από τη στόφα των αγίων ή των μαρτύρων»

Όλα ξεκίνησαν το 1972, τον πέμπτο χρόνο της επταετίας...

Στο βιβλίο καταγράφονται οι τελευταίες μέρες πριν την εκδημία της Πρεσβυτέρας...

Μια ολόκληρη νύχτα, από το δείλι ώς την αυγή...

Το βιβλίο αυτό έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά μαρτυριών, αλλά και αυτοβιογραφικών μυθιστορημάτων που αφορούν την περίοδο της Δικτατορίας...

Μέσα από τις προσωπικές αναμνήσεις – που είναι πέρα για πέρα αληθινές – ξεπετάγεται ολοζώντανη η ιστορία των δύσκολων χρόνων της συναρπαστικής δεκαετίας του ’60, αλλά και του ’50 και του ’70 και του ’80...

«Αυτό το έργο ανήκει στις αφηγήτριές του, τις γυναίκες που μου μίλησαν για τη ζωή τους, τα προικιά και τα νυχτέρια, το προξενιό, τον έρωτα, τον γάμο, την επόμενη μέρα, αλλά και τη φτώχεια, τον εμφύλιο, τη σκληρότητα της ζωής, τις προσδοκίες και τις ματαιώσεις...

Ο συγγραφέας περιγράφει τις περιπέτειες του μεγαλύτερου μέρους της ζωής του στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο, όπου ακολούθησε καριέρα ως διπλωμάτης και εκπαιδευτικός...

Θα µπορούσε να είναι η κόρη σου, η φίλη σου, η κουµπάρα σου ή απλά η κοπέλα της διπλανής πόρτας...

Οι μαρτυρίες για τα γεγονότα μετά την καταστροφή του ’22 όλο και σπανίζουν...