Ρεπούσκου Ελένη

Η Ελένη Ρεπούσκου ανακάλυψε από νωρίς την αγάπη της για τη συγγραφή, καθώς από την εφηβεία κιόλας, το γράψιμο αποτέλεσε τρόπο έκφρασης και αυτογνωσίας. Στις πιο σκοτεινές και μοναχικές στιγμές της, η συγγραφή υπήρξε η διέξοδος και η συντροφιά της, μια γέφυρα ανάμεσα στα όνειρά της και τη φαντασία της. Οι καλλιτεχνικές της ανησυχίες την οδήγησαν, μετά το Λύκειο, στη Δραματική Σχολή του Πειραϊκού Συνδέσμου. Παράλληλα με τις σπουδές της στο θέατρο, τελειοποίησε τις γνώσεις της στην Αγγλική γλώσσα. Για αρκετά χρόνια, συνδύαζε επαγγελματικά το θέατρο με τη διδασκαλία Αγγλικών ως ξένη γλώσσα, ενώ ασχολήθηκε και με μεταφράσεις. Μάλιστα, ποιήματά της έχουν δημοσιευθεί σε αγγλικό λογοτεχνικό περιοδικό. Επιπλέον έχει παρακολουθήσει πληθώρα σεμιναρίων και εκπαιδεύσεων σε θέματα ειδικής αγωγής και μαθησιακών δυσκολιών, όπως το φάσμα του αυτισμού, το σύνδρομο Asperger, τις διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές, τη δυσλεξία και τις διαταραχές προσωπικότητας σε εφήβους και ενήλικες. Ειδικά το σεμινάριο «Τεχνικές Θεατρικού Παιχνιδιού και Βιωματικής Εμψύχωσης Ομάδων» με εισηγητή τον Τάσο Καρακύκλα στο Θέατρο επί Κολωνώ, αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για την προσέγγισή της στη διδασκαλία, με επίκεντρο την ανθρώπινη ψυχή. Τα τελευταία χρόνια, ως ηθοποιός, έχει συμμετάσχει σε διάφορες τηλεοπτικές παραγωγές. Παράλληλα, έχει μεταφράσει τα θεατρικά έργα «Πέντε Σιωπές» της Sheila Stephenson και «Ο Χρόνος Σταματά» του Donald Margulies, που ανέβηκαν στο Θέατρο Κάτω απ’ τη Γέφυρα, σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Η συγγραφή παραμένει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς της, ανοίγοντας νέους δρόμους κατανόησης τόσο του εσωτερικού της κόσμου, όσο και του κόσμου γύρω της. Πηγή έμπνευσης και συνεχούς εκπαίδευσης στη ζωή της είναι η κόρη της, Ραφαέλα, το μοναδικό της όνειρο που έγινε πραγματικότητα, ξεπερνώντας κάθε συγγραφική φαντασία. (Πηγή: "Εκδόσεις Φυλάτος", 2025)