Eισαγωγικός λόγος Τούτους τους χρόνους, τους καιρούς, π’ ανέμη δε γυρίζει και τ’ αργαλειού η σαϊτιά γοργά κι αργά ξεφτίζει, τα που ’δανε τα μάτια μου κι ακούσανε τ’ αυτιά μου από παλιά ως σήμερο και τα ’κρουβγε η καρδιά μου, λέω να ’φάνω με το νου, ώργιο φαντό να κάνω, μακρύ στημόνι διάζομαι να ’φάνω να ξυφάνω...
«Το Σαράβαλο τον πήρανε στρατιώτη» είναι ένα έργο επίκαιρο αλλά και διαχρονικό και θα είναι πάντα επίκαιρο όσο κυριαρχεί ο ιμπεριαλισμός γιατί το πολύπλοκο φαινόμενο του πολέμου είναι βαθειά ριζωμένο στη φύση των ταξικών κεφαλαιοκρατικών κοινωνιών και βασικό συστατικό στοιχείο της ύπαρξης τους...
Τελικά είναι το νήμα της αγάπης και της ελπίδας που φτιάχνει ένα όνειρο για μια καλύτερη ζωή!
Μια ζωή που αξίζει σε όλους τους ανθρώπους σ’ όλα τα μήκη και πλάτη της γης!
Ένα βιβλίο για τους πρόσφυγες και μετανάστες...