Φίλης Τέλλος

Ξυπνώ σ’ ένα σπίτι που δεν ξημερώνει ποτέ...

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ Μου είπες: "μύρισε τη νύχτα για μένα" κι εγώ πνίγηκα από την απουσία τόσων φίλων μάτωσα, από χιλιάδες αγκάθια κομμένης απότομα αγάπης ανάμεσα σε νέες πατρίδες και παλιές χρόνια μετά θα αναρωτιόμαστε ποιοι είμαστε πραγματικά και τι από τις ρίζες μας απέμεινε μόνο αναγνωριστικό ετούτη η μυρωδιά της νύχτας που ποτέ δε μπορέσαμε να μοιραστούμε αλλά, κατάσαρκα φυλάττουμε ως Θερμοπύλες καθένας μόνος του σε τόπους ξένους, ξένοι κι εμείς ακατανόητοι, άμαθοι και αφελείς πνιγμένοι, μόνοι για τη στιγμή εκείνη της συνάντησης που ούτε καν προβλέπεται προς το παρόν πως θα υπάρξει...

Κυριακή των Βαϊων της αποκαθήλωσης με προσοχή την πινακίδα και περίσκεψη όταν τα ονόματα αλλάζουν η μνήμη αγρυπνεί γι αυτό με προσοχή ξέρεις πόσα ονόματα και πινακίδες έχουν αλλάξει σετούτη τη πατρίδα; με προσοχή εργοδηγέ και τρυφερότητα επίσης κάποιοι δε σκέφτηκαν τι πατρίδα μας απομένει δίχως μνήμη σκέψου το εσύ έστω τώρα την ύστατη στιγμή γι αυτό με προσοχή....