Χριστιανισμός

...

Μια διεξοδική ανάλυση και αντιμετώπιση της καταστάσεως του πένθους και της θλίψης, όπως την προσεγγίζει ο π. Φιλόθεος Φάρος. Ο συγγραφέας εξετάζει το θέμα κάτω από το φως της διδασκαλίας των Πατέρων της Εκκλησίας,

Μια σειρά κειμένων, ποτισμένων με το άρωμα της Ορθοδοξίας και των πνευματικών και αισθητικών της αξιών. Διακρίνονται για τη φλογερή τους πειθώ και για ένα σπάνιο θρησκευτικό οίστρο.

Το 2013 συμπληρώθηκαν 1700 χρόνια από την έκδοση του λεγόμενου Διατάγματος των Μεδιολάνων....

Θαυμαστός ο Θεός... ...εν τοις αγίοις αυτού" (Ψαλμ. ΞΖ’ 36). Και ένας τέτοιος αληθινός Άγιος, που μας αποκαλύπτει πόσο θαυμαστός είναι ο Θεός, είναι και ο μεγαλομάρτυς και θαυματουργός Άγιος Εφραίμ της Νέας Μάκρης Αττικής.

Ο άγιος αυτός έχει σχεδόν ταυτιστεί στη συνείδηση του λαού ως ο μάγος που μετανόησε, ασπάστηκε το Χριστιανισμό και, αφού αναδείχτηκε επίσκοπος, διώχτηκε και μαρτύρησε για την πίστη του....

Τα λόγια του Ιησού επαναλαμβάνονται ξανά σε μας σήμερα από τον Σρι Σάτια Σάι Μπάμπα, τον αβατάρ του αιώνα μας....

Ο χριστιανισμός δεν είναι εκστατική γνώση του Θεού ούτε κάποιο μυστικοθεωρητικό σύστημα που εξηγεί τα αινίγματα της ζωής, αλλά συμμόρφωση προς τις εντολές του Θεού....

Το ανά χείρας βιβλίο συνιστά προσπάθεια ευσύνοπτης παρουσίασης της χριστιανικής πίστης, της αντίληψης δηλαδή της Εκκλασίας για την αρμονική σχέση του ανθρώπου με τον Θεό και, κατ΄επέκταση, με τον εαυτό του, το συνάνθρωπο του και τη φύση....

Μοναστήρι της Όπτινα: 250 χιλιόμετρα από την Μόσχα....

Η διδασκαλία του Χριστού περιλαμβάνεται ολόκληρη μέσα στις λίγες φράσεις του "Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς"....

Όταν οι άνθρωποι....

Ίσως ακούγεται παράξενο ότι μέσα στην Εκκλησία κηρύσσουμε το Ευαγγέλιο της Κρίσεως....

-...

H Oρθοδοξία σταμάτησε πριν τη νεωτερικότητα; H χριστιανική θεολογία λειτουργεί μόνο σε παραδοσιακά περιβάλλοντα, δανειζόμενη τα σχήματα και τις παραστάσεις της αγροτικής κοινωνίας, με την οποία συνδέονται οι λειτουργικοί και θεολογικοί συμβολισμοί, τα ρητορικά υποδείγματα του κηρύγματος, οι δομές της εκκλησιαστικής διοικήσεως και κυρίως οι παγιωμένες αντιλήψεις για τη σχέση ιερού και κοσμικού, θρησκείας και πολιτικής, Eκκλησίας και κοινωνίας; Έχει αποδεχτεί η Oρθοδοξία το κεκτημένο της νεωτερικότητας και τις συνέπειές του στο θρησκευτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό πεδίο ή μήπως νοσταλγούμε οι ορθόδοξοι τα προμοντέρνα σχήματα οργάνωσης και τις δομές του ενδόξου παρελθόντος μας, ακολουθώντας έτσι την εισαγόμενη λογική του φονταμενταλισμού, και εκλαμβάνοντας και αυτήν ακόμη τη μετανεωτερικότητα ως την revanche της Eκκλησίας και της θρησκείας; Mήπως και αυτή η ίδια η «επιστροφή στους Πατέρες», όπως κατανοήθηκε και εφαρμόσθηκε, λειτούργησε άθελά της, και παρά τον αρχικό ανανεωτικό της χαρακτήρα, ως ένα ανάχωμα έναντι της νεωτερικότητας και των προκλήσεών της, εμποδίζοντας τόσο τη σάρκωση του λόγου του Θεού στο εκάστοτε κοινωνικό και πολιτισμικό συμφραζόμενο όσο και την ανάπτυξη στους κόλπους της θεολογίας μας της ερμηνευτικής, της βιβλικής και ιστορικής έρευνας, της συστηματικής θεολογίας, των φεμινιστικών σπουδών, της πολιτικής και οικουμενικής θεολογίας, και οδηγώντας έτσι στην καθήλωση της όλης εκκλησιαστικής μας ζωής σε μία εν γένει συντηρητική νοοτροπία και αντίληψη; H νεωτερικότητα και η μετανεωτερικότητα, όμως, αποτελούν το ευρύτερο ιστορικό, κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο εντός του οποίου καλείται η Eκκλησία να επιτελέσει την αποστολή της, εντός του οποίου καλείται ξανά και ξανά να σαρκώνει τη χριστιανική αλήθεια για το Θεό, τον κόσμο και τον άνθρωπο....