Το παρόν βιβλίο – που είναι το εύκαρπο έργο της δωδεκαετούς μου διαδρομής στη διδασκαλία περί εαυτογνωσίας, συνδημιουργίας, ευαειζωίας – περιλαμβάνει τα μαθήματα και τις εργασίες της πρώτης από τις πέντε εποχές μαθητείας...
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, ο άνθρωπος υποφέρει από μια ανεξέλεγκτη σκέψη σχεδόν εμμονική, η οποία τον ανακυκλώνει αυτόματα μέσα σε μια επαναλαμβανόμενη πραγματικότητα
συνηθειών που τον εξαντλούν, καθώς και σε ένα αχόρταγο κυνήγι χρόνου, γνώσης και πληροφοριών που θεωρεί ότι θα του αποδώσει δύναμη και ικανότητες...
Πώς μετασχηματίζεται ο άνθρωπος όταν συμπορεύεται με το ψηφιακό του είδωλο και όταν εσωτερικεύει έναν συμβολικό εαυτό που φαίνεται εξίσου αληθινός εξαιτίας της τεχνολογίας; Σε έναν κόσμο, για άλλους δυστοπικό και για άλλους αρμονικό σαν Γη της Επαγγελίας, όπου η ταυτότητα και οι σχέσεις συνδιαμορφώνονται από αλγοριθμικές ακολουθίες, το βιβλίο Άνθρωποι, Αλγόριθμοι και Γλωσσικά Μοντέλα του Ευστρατίου Παπάνη έρχεται να φωτίσει τις αχαρτογράφητες περιοχές της ψυχοθεραπείας στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης...
Βυθισμένοι στην καθημερινότητα, πολλές φορές χωρίς κάποιο γνήσιο τρόπο να ζούμε την μία και μοναδική ζωή μας, ερχόμαστε κάποια στιγμή αντιμέτωποι με κάποιον τριγμό...
ΠΩΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΤΟ ΑΝΤΙΔΟΤΟ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ, ΤΟΝ ΘΥΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΗΣΥΧΙΑ
«Φανταστείτε αν όλοι γύρω σας μπορούσαν να αποκτήσουν αυτή τη βαθιά σύνδεση με το ποιοι είναι...
Μια ειλικρινής, συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη αληθινή ιστορία που μας υπενθυμίζει ότι η ελπίδα και η χαρά μπορούν να βρίσκονται ακόμα και στις πιο μικρές γωνιές της ζωής, όπως, για παράδειγμα, σε ένα πιάτο τοκμπόκι, από τη συγγραφέα «φαινόμενο» που τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας παγκοσμίως...
«Πώς θα περιέγραφες το πρόσωπό σου;»
Στις φωτογραφίες ή στον καθρέφτη, άλλοι μετά βίας αναγνωρίζουν τον εαυτό τους, ενώ άλλοι αντικρίζουν ένα παράξενο πρόσωπο, διαφορετικό από το δικό τους...
Τι σημαίνει να ζει κανείς μέσα σε ένα περιβάλλον που τον συμπαθεί και τον ελκύει και τι θα πει να ζει μέσα σε έναν κόσμο που τον αντιπαθεί, τον αποστρέφεται ή τον απωθεί;
Πόσο καθοριστικό είναι να μας θεωρούν συμπαθείς και ελκυστικούς και, από εδώ ξεκινώντας, να μας αποδίδουν πολύ θετικά γνωρίσματα Προσωπικότητας και να επιζητούν επικοινωνία, συνεργασία, παρέα, σχέση;
Ή πόσο σημαντικό είναι το να αναγνωρίζουμε εμείς οι ίδιοι τους άλλους ως συμπαθείς και ελκυστικούς και, καταξιωμένους έτσι, να τους αποδεχόμαστε; Γιατί επινοήθηκαν τόσες κοινωνικές τεχνικές για την ενίσχυση και βελτίωση του Παρουσιαστικού μας;
Ποιες ευεργετικές επιπτώσεις για τα πρόσωπα, για τις ομάδες, για τις οργανώσεις και την κοινωνία ευρύτερα συνεπάγεται μια αυτοκατάφαση και ετεροκαταξίωση;
Η Συμπάθεια και η Ελκυστικότητα διαποτίζουν την καθημερινή ζωή του ανθρώπου και την καθορίζουν σε όλες της τις μορφές κατά ποικίλους τρόπους: επεμβαίνουν στις εκτιμήσεις του·
παίζουν ρόλο στις αξιολογήσεις του·
καθορίζουν την ποιότητα των πράξεών του∙
«αποφασίζουν» για τις συντροφιές του· ρυθμίζουν τις σχέσεις του·
σηματοδοτούν και σημασιοδοτούν την πορεία του
και διά βίου επηρεάζουν τις επιλογές του οικοδομώντας έτσι το πεπρωμένο του...